Nabłonek jednowarstwowy płaski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nabłonek jednowarstwowy płaski – typ nabłonka jednowarstwowego. Składa się z komórek których jądra są grubsze niż cienka cytoplazma. Pełni głównie funkcje filtracyjne, dializacyjne, biernego transportu gazów oraz transportu substancji za pomocą transcytozy. Występuje w nerce, pokrywając kłębuszki nerwowe, wyścieła naczynia krwionośne i jamy ciała, wchodzi też w skład ścian pęcherzyków płucnych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]