Niżni Kostur

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Niżni Kostur
Ilustracja
Państwo  Polska
 Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 2055 m n.p.m.
Pierwsze wejście 5 sierpnia 1902 r.
Teodor Eichenwald, Ferdynand Rabowski, Jan Bachleda Tajber, Wojciech Tylka Suleja
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Niżni Kostur
Niżni Kostur
Ziemia49°11′59″N 20°01′55″E/49,199722 20,031944

Niżni Kostur, Niżni Liptowski Kostur (słow. Nižný kostúr, niem. Unterer Liptauer Wachturm, węg. Alsó-Liptói-Őrszem)[1]– niewybitny szczyt o wysokości 2055 m w grani głównej Tatr Wysokich, należący do Liptowskich Murów. Od Czarnej Kotelnicy w grani Kotelnicy oddziela go Czarna Ławka, a od Wyżniego KosturaNiżnia Liptowska Ławka (ok. 2035 m). Przez te szczyty i przełęcze biegnie granica polsko-słowacka[2]. Po słowackiej stronie trawiaste i mało strome zbocza szczytu opadają do Doliny Ciemnosmreczyńskiej. W dole podcięte są stromymi ściankami, ale możliwymi łatwo do obejścia. Na polską stronę opada z Niżnego Kostura wybitna, długa grzęda w okolice Czarnego Stawu. Oddziela ona Szpiglasową Kotlinkę od depresji opadającej z Czarnej Ławki. Orograficznie lewe stoki tej grzędy są łagodne, trawiasto-piarżyste, prawe opadają stromymi ściankami[3].

W wierzchołku Niżniego Kostura główna grań zmienia nieco kierunek ze wschodniego (od Kotelnicy) na południowo-wschodni (w stronę Szpiglasowego Wierchu)[2].

Obecnie szczyt ten, podobnie jak całe Liptowskie Mury, nie jest udostępniony turystycznie.

Najstarsze odnotowane wejścia turystyczne:

Na Niżnim Kosturze rośnie skalnica odgiętolistna – bardzo rzadki gatunek rośliny, w Polsce występujący tylko na nielicznych stanowiskach w Tatrach[5].

Od lewej: Szpiglasowa Przełęcz, Szpiglasowy Wierch, Wyżni Kostur, a pod nim Niżni Kostur). Ponad nimi Mięguszowiecki Szczyt i Cubryna

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. [dostęp 2018-09-02].
  2. a b Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „Wit” s.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.
  3. Władysław Cywiński: Szpiglasowy Wierch – Tatry. Przewodnik szczegółowy, tom 11. Poronin: Wyd. Górskie, 2008. ISBN 978-83-7104-002-3.
  4. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część IV. Walentkowa Przełęcz – Przełączka pod Zadnim Mnichem. Warszawa: Spółdzielczy Instytut Wydawniczy „Kraj”, 1951.
  5. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.

ODP | Azja
Forum Młodzieżowe Forum Młodzieżowe | gry dla dziewczyn gry dla dziewczyn | zobacz darmowe forum dla ciebie | Po odszkodowania powypadkowe w uk zgłoś się do doświadczonej i profesjonalnej polskiej firmy. | Monety dla Numizmatyka monety sklep numizmatyczny