Wikipedia - kopia Wikipedii, wolnej encyklopedii

Katolicyzm w polskiej Wikipedii

Kościół katolickichrześcijańska wspólnota wyznaniowa kierowana przez biskupa Rzymu uważanego drogą sukcesji apostolskiej za następcę Świętego Piotra, oraz przez biskupów pozostających z nim we wspólnocie. Kościół katolicki stanowi jedną z trzech głównych gałęzi chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.

Podstawą wiary katolickiej jest zbawcze orędzie ewangeliczne Jezusa, Syna Bożego, którego wcielenie jest spełnieniem obietnicy Boga Ojca.

Zachowując wspólną wiarę w tę doktrynę Kościół katolicki, dopuszcza odrębność form liturgii i organizacji jednocześnie czyniąc sobie równymi tradycję Kościoła łacińskiego i katolickich Kościołów wschodnich.

Portal ma na celu przybliżenie zagadnień związanych z jego tematyką oraz ułatwić rozwój Wikipedii w omawianym zakresie.


Portal nie jest nadzorowany przez żadne władze kościelne. Użycie nazwy Katolicyzm nie jest oparte na kan. 300 KPK, dlatego uwagi proszę kierować na stronę dyskusji portalu lub do jego opiekuna.

Wiadomości

Zobacz więcej na Wikinews

Tydzień w liturgii diecezji polskich (2008)

Artykuł tygodnia

Walenty Majdański (ur. 14 lutego 1899 w Strzałkowie, zm. 10 grudnia 1972 w Warszawie) - polski pedagog, prekursor ochrony życia poczętego w Polsce, przywódca Ligi Narodowo-Demokratycznej, pisarz i publicysta.

Pochodził z wielodzietnej rodziny (był bratem abpa Kazimierza Majdańskiego). Pierwszą pracę podjął jako nauczyciel w wieku 16 lat, w szkole w Strzałkowie. Kwalifikacje uzupełnił w Instytucie Pedagogicznym w Katowicach i na Uniwersytecie Warszawskim. W 1919 w Gazecie Kaliskiej ukazała się jego pierwsza publikacja O polską szkołę na wsi. Był działaczem organizacji Siew i harcerstwa. Działał na rzecz podnoszenia świadomości społecznej i narodowej, był propagatorem samokształcenia i abstynencji.

Jest autorem fundamentalnej, dla sformułowania współczesnej bioetyki katolickiej pracy O równe prawa dla ludzkości prenatalnej (przekazanej w 1971, we francuskim przekładzie papieżowi Pawłowi VI). W 1970 roku z okazji 50-lecia pracy twórczej, w Niepokalanowie kard. Stefan Wyszyński nazwał go gigantem ducha.

Zobacz więcej...

Teologia moralna / Liturgika

Proboszcz (łac. parochus), pleban (łac. plebanus) - duchowny, na ogół w stopniu prezbitera (księdza), zarządzający gminą kościelną (parafią).

Do podstawowych obowiązków proboszcza należą:

  • Troska o prawowierność nauczania w parafii i wierność parafian wobec magisterium Kościoła zwłaszcza przez głoszenie homilii w niedziele i święta nakazane oraz przez prowadzenie katechizacji dzieci i dorosłych.
  • Troska o życie sakramentalne w parafii oraz czuwanie nad prawowiernością sprawowanej liturgii.
  • Troska o życie codzienne swoich parafian zwłaszcza przez odwiedzanie ich rodzin, wspieranie potrzebujących, pocieszanie, opiekę nad chorymi i umierającymi oraz jeżeli tego wymaga konieczność, przez upominanie.
  • Rezydencja w domu na terenie parafii. Proboszcz ma jednak prawo do miesiąca urlopu w czasie roku, który może wykorzystać zgodnie z własnym uznaniem. Każde opuszczenie parafii na dłużej niż tydzień proboszcz musi zgłosić biskupowi.
  • We wszystkie niedziele i święta nakazane proboszcz zobowiązany jest do odprawienia mszy za powierzonch sobie parafian.
  • Jest odpowiedzialny za właściwe prowadzenie ksiąg parafialnych i dokumentacji parafii. Musi troszczyć się o archiwum parafii oraz o jej pieczęć.
  • Reprezentować parafię wobec wszystkich czynności prawnych oraz w sposób zgodny z prawem kanonicznym i powszechnym zarządzać jej majątkiem.

Zobacz więcej...

Dogmatyka

Wyznanie wiary sformułowane na Soborze Konstantynopolitańskim I, zwane też symbolem nicejsko-konstantynopolitańskim.

W Kościele katolickim używane wraz z późniejszym dodatkiem "i Syna", tzw. filioque. Używane w liturgii Mszy świętej.

Na gruncie Wyznania Nicejsko-Konstantynopolitańskiego w okresie Reformacji powstały: Wyznanie Augsburskie (Kościół Luterański) Wyznanie Helweckie (Kościół Kalwiński) i Trzydzieści dziewięć artykułów westminsterskich (Kościół Anglikański). Wyznania te stanowią ponowne odczytanie prawd wiary zawartych w wyznaniu Nicejsko-Konstantynopolitańskim, które jest owocem jego weryfikacji przez autorytet nieomylnego Słowa Bożego (Biblii) i dlatego wyznania te nie są sprzeczne z Wyznaniem Nicejsko-Konstantynopolitańskim.

Zobacz więcej...

Projekt szkolny

Katolizator 2008

Projekt szkolny, skierowany do nauczycieli i uczniów, mającą na celu poszerzenie wiedzy i umiejętności uczniów gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych jak i przyrost użytecznych treści w Wikipedii.

Zalążek miesiąca

Jozue, Jeszua, Jezus (hebr. יהושׁע - "Jahwe jest jego pomocą") - postać biblijna, bohater Księgi Jozuego, sędzia starożytnego Izraela. Symbol nieugiętości i wierności.

Zobacz więcej...


Papież

Benedykt XVI
Benedictus PP. XVI
Joseph Ratzinger
Herb papieski Benedykta XVI
dewiza: Cooperatores Veritatis
Współpracownicy prawdy
data wyboru: 19 kwietnia 2005
data urodzenia: 16 kwietnia 1927 w Marktl am Inn, Niemcy

Biskup tygodnia

Paweł Socha CM (ur. 10 stycznia 1935 r. w Wojsławicach, koło Radomia) - biskup pomocniczy diecezji zielonogórsko-gorzowskiej i biskup tytularny Tunigaba. Jest doktorem teologii fundamentalnej.

22 maja 1958 r. przyjął święcenia kapłańskie w kościele Księży Misjonarzy w Krakowie na Stradomiu z rąk abpa Eugeniusza Baziaka. W latach 1958 - 1959 był wikariuszem w Żaganiu. Potem od 1959 r. do 1962 r. studiował na KUL na Wydziale Teologicznym - teologię fundamentalną, gdzie uzyskał doktorat. Od 1962 r. pracował w Seminarium Duchownym w Gościkowie - Paradyżu jako wykładowca teologii fundamentalnej, teologii dogmatycznej, religioznawstwa i ekumenizmu. 16 listopada 1973 r. papież Paweł VI mianował go biskupem pomocniczym diecezji gorzowskiej. Sakrę biskupią otrzymał w katedrze gorzowskiej z rąk kardynała Karola Wojtyły 26 grudnia 1973 r. Zawołanie: "Facere veritatem in caritate"

Zaproponuj artykuł

Biblia

Rękopisy z Qumran (Zwoje znad Morza Martwego, Rękopisy znad Morza Martwego albo Manuskrypty znad Morza Martwego itp.) - zbiór dokumentów spisanych po hebrajsku, aramejsku i grecku, znalezionych w latach 1947-1956 w 11 grotach niedaleko ruin Qumran w Izraelu. Przeprowadzone badania archeologiczne i metodą radiowęglową 14C pozwalają datować rękopisy na okres od II w. p.n.e. do I w. n.e. Dzięki badaniom paleograficznym zwojów wiadomo, że najstarsze z nich powstawały nawet od połowy III p.n.e. (4QJer, 4QEx i 4QSam), na długo przed zasiedleniem Qumran. Teksty te należały najprawdopodobniej do esseńczyków (albo jakiegoś ich odłamu), którzy zamieszkiwali Qumran w latach 125 p.n.e.-68 n.e. Około 800 rękopisów znaleziono w 11 grotach. Specjaliści dzielą je według różnych kryteriów.

W 1972 poruszenie w świecie naukowym wywołała teza, którą wysunął José O’Callaghan, jakoby fragment 7Q5 zawierał fragment Ewangelii Marka.

Zaproponuj artykuł

Zmiany

Tu możesz śledzić ostatnie zmiany w wybranych kategoriach:

Chrześcijaństwo - Katolicyzm


ODP | Europa | Wikipedia | Azja | Healthy Blogs
Wes | Wamdue Project | Neil Young | Whigfield | Wilson Phillips