Wikipedia - kopia Wikipedii, wolnej encyklopedii
Pseudochirops archeri
Systematyka
Domena eukarioty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Szczep ssaki niższe
Nadrząd torbacze
Rząd dwuprzodozębowce
Rodzina pseudopałankowate
Rodzaj Pseudochirops
Gatunek Pseudochirops archeri
Nazwa systematyczna
Pseudochirops archeri
(Collett, 1884)
Status ochronny
Kategoria zagrożenia (CzKGZ)
EX EW CR EN VU NT LC
Kategoria: niższego ryzyka
Systematyka w Wikispecies

Pseudochirops archeri - torbacz z rodziny pseudopałankowatych.

Spis treści

[edytuj] Występowanie i biotop

Północno-wschodnie Queensland, pomiędzy Cairns i Townsville. Zamieszkuje lasy górskie położone powyżej 250 m n.p.m.

[edytuj] Charakterystyka ogólna

Podstawowe dane (samce większe od samic)
Długość ciała 34-38 cm
Długość ogona 31-33 cm
Masa ciała 1050-1350 g
Liczba młodych
w miocie
1-2

[edytuj] Wygląd

Mały torbacz o zielonkawym kolorze futra, ze srebrzystym pasem wzdłuż kręgosłupa. Głowa o małych uszach i dużych oczach, przy których znajdują się białe plamy. Ogon o chwytnej końcówce. Zielonkawą barwę powoduje nakładanie się żółtego i czarnego barwnika. Dwa palce przedniej łapy są przeciwstawne trzem pozostałym. Uzębienie podobne do tego występującego u koali, przystosowane do cięcia liści.

[edytuj] Tryb życia

Jest aktywna głownie nocą, dzień spędza śpiąc w pozycji wyprostowanej, w rozwidleniu gałęzi, opuszczając kryjówkę, tylko wtedy gdy jest zaniepokojona. W razie niebezpieczeństwa ratuje się szybką ucieczką. Jest zwierzęciem prowadzącym samotniczy tryb życia. Nie buduje gniazd. Rzadko się odzywa. Okres rozrodczy tego gatunku trwa czerwca i lipca. Samica rodzi najczęściej jedno młode, które spędza w torbie matki kilka miesięcy. Po opuszczeniu torby, młode jest noszone przez matkę na plecach do chwili, aż będą w stanie samodzielnie za nią podążać.

Pseudochirops archeri żywi się wyłącznie różnymi gatunkami figowców

[edytuj] Znaczenie

Na gatunek ten polują sowy, pyton dywanowy i niełaz wielki.

[edytuj] Zagrożenie i ochrona

W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii niskiego ryzyka LC[1]. Jest gatunkiem szybko przystosowującym się do zmiennych warunków otoczenia. Może przeżyć na niewielkich terenach porośniętych lasami deszczowymi, wśród figowców pozostałych po wyrębach.

Przypisy

  1. Pseudochirops archeri. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (en) [dostęp 22 października 2008]

[edytuj] Źródła

  1. Sarah Davis: Pseudochirops archeri (en). Animal Diversity Web. [dostęp 27 czerwca 2008].
  2. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.): Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) (en). Johns Hopkins University Press. [dostęp 27 czerwca 2008].
  3. Josef Reichholf, Gunter Steinbach, Elisabeth Keller, Karol Zub (tłum. z niem.): Leksykon zwierząt: Ssaki cz. 1. Warszawa: Bertelsmann Media Sp. z.o.o., 2001, s. 34. ISBN 83-7227-610-2. 

ODP | Europa | Wikipedia | Azja | Healthy Blogs
płytki elewacyjne | forum bukmacherskie | kostka granitowa | linki sponsorowane | Kominki