Reprezentacja San Marino w piłce nożnej mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Reprezentacja San Marino w piłce nożnej mężczyzn
Reprezentacja San Marino w piłce nożnej mężczyzn
Przydomek La Serenissima
Związek Federazione Sammarinese Giuoco Calcio
Sponsor techniczny Adidas
Trener Pier Angelo Manzaroli
Asystent trenera Stefano Ceci
Skrót FIFA SMR
Ranking FIFA Steady2.svg 204. (11 pkt.)[a]
Zawodnicy
Kapitan Matteo Vitaioli
Najwięcej występów Andy Selva (73)
Najwięcej bramek Andy Selva (8)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
San Marino San Marino 0–4 Szwajcaria 
(Serravalle, San Marino; 14.11.1990)
Najwyższe zwycięstwo
San Marino San Marino 1–0 Liechtenstein 
(Serravalle, San Marino; 28.04.2004)
Najwyższa porażka
San Marino San Marino 0–13 Niemcy 
(Serravalle, San Marino; 06.09.2006)
Strona internetowa
  1. Stan aktualny na 23 listopada 2017.

Reprezentacja San Marino w piłce nożnej mężczyzn (wł. Nazionale di calcio di San Marino) – drużyna sportowa piłki nożnej złożona z obywateli legitymujących się obywatelstwem sanmaryńskim, która reprezentuje Republikę San Marino w rozgrywkach międzynarodowych.

Piłkarska reprezentacja San Marino występuje pod przydomkiem La Serenissima (wł. najjaśniejsza)[1][2]. Za jej funkcjonowanie odpowiada bezpośrednio Federazione Sammarinese Giuoco Calcio (FSGC)[3]. Funkcję selekcjonera pełni Pier Angelo Manzaroli[4][5].

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

San Marino jest członkiem FIFA i UEFA od 1988 roku[6][7]. W 1990 roku zadebiutowało w oficjalnych rozgrywkach, którymi były eliminacje Mistrzostw Europy 1992 w Szwecji[7]. Łącznie 14-krotnie brało udział w kwalifikacjach do mistrzostw świata i mistrzostw Europy. We wszystkich kampaniach eliminacyjnych zajmowało ostatnie miejsce w grupie.

Czuję dumę zakładając koszulkę reprezentacji San Marino. Mimo iż jest to mały kraj, wcale nie jest mniej ważny od tych większych

San Marino na płaszczyźnie sportowej jest jedną z najsłabszych reprezentacji narodowych w historii piłki nożnej[9][10][11][12]. Nigdy nie wygrało meczu w eliminacjach mistrzostw świata i mistrzostw Europy[13]. Jedynym sukcesem La Serenissima jest 5 spotkań, w których reprezentacja nie poniosła porażki: zwycięstwo 1:0 odniesione nad reprezentacją Liechtensteinu (mecz towarzyski w 2004) oraz 4 wyniki remisowe: 0:0 z Turcją (eliminacje MŚ 1994), 1:1 z Łotwą (eliminacje MŚ 2002), 2:2 z Liechtensteinem (mecz towarzyski w 2003) i 0:0 z Estonią (eliminacje ME 2016)[13][14]. San Marino ogółem od 1990 roku 6-krotnie przegrywało mecz tracąc co najmniej 10 bramek[13]. Najwyższa porażka miała miejsce we wrześniu 2006 roku, gdy w Serravalle Sanmaryńczycy przegrali w eliminacjach Mistrzostw Europy 2008 0:13 z Niemcami[15][16]. W latach 2004-2014 Sanmaryńczycy zanotowali serię 61 przegranych spotkań z rzędu[17]. 12 reprezentacji osiągnęło w meczach przeciwko San Marino najwyższe w historii zwycięstwa w meczach oficjalnych (Azerbejdżan, Belgia, Chorwacja, Czarnogóra, Czechy, Finlandia, Holandia, Polska, Rosja, Słowacja, Ukraina, Wyspy Owcze).

Gdyby nie futbol, to być może wszyscy myśleliby, że San Marino to jakaś wysepka położona gdzieś pośrodku Morza Śródziemnego

San Marino zajmuje przedostatnie miejsce w UEFA pod względem liczebności populacji (32 tysiące obywateli), co stanowi strukturalny problem w stworzeniu reprezentującej odpowiedni w Europie poziom drużyny narodowej[19][20][21]. Liczba zarejestrowanych piłkarzy wynosi około 1,5 tysiąca, zaś liczba zarejestrowanych klubów piłkarskich 17[19][22]. Wskutek tego od zawodników występujących w reprezentacji nie wymaga się osiągnięcia żadnych sukcesów na arenie międzynarodowej[23][24]. Władze sanmaryńskiej federacji piłkarskiej za priorytet uznają honorowe uczestnictwo w międzynarodowych rozgrywkach i pokazanie przez to niezależności Republiki San Marino jako odrębnego państwa[8][25]. Za duży sukces uchodzi zdobycie jednej bramki; zwycięstwo bądź remis w oficjalnym meczu zyskuje rangę wydarzenia historycznego i sensacji w europejskich mediach sportowych[26][27][28][29].

Stadion[edytuj | edytuj kod]

San Marino Stadium w 2011 roku

Reprezentacja San Marino rozgrywa swoje mecze na San Marino Stadium w Serravalle (do 2014 roku Stadion Olimpijski w Serravalle; wł. Stadio Olimpico di Serravalle). Wybudowany został w 1969 roku, jego oficjalna inauguracja nastąpiła rok później[30]. W 1985 roku nadano mu miano obiektu olimpijskiego z okazji rozegranych tu pierwszych Igrzysk Małych Państw Europy pod patronatem Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego[31][32].

San Marino Stadium oficjalnie ma pojemność wynoszącą 5115 widzów, docelowo jest jednak w stanie pomieścić około 7000 kibiców[31][32][33]. Obiekt wyposażony jest w bieżnię lekkoatletyczną. Obok niego znajduje się kompleks sportowy Sanmaryńskiego Komitetu Olimpijskiego (CONS) z pełnowymiarowym basenem oraz boiskami do piłki nożnej, sportów halowych oraz baseballu[34]. Latem 2009 roku Stadion Olimpijski stał się jedną z pierwszych sportowych aren na świecie, na której zastosowano system Football Green Live - mieszaninę naturalnej i półsyntetycznej trawy, bardziej wytrzymałej i odpornej na niszczenie niż tradycyjna murawa[30][35]. Przeprowadzona wówczas renowacja obiektu pochłonęła sumę około 700.000 euro[36]. W 2014 roku obiekt przeszedł gruntowną modernizację, po której przemianowano jego nazwę na San Marino Stadium[37].

Na San Marino Stadium niezwykle rzadko odnotowuje się liczbę widzów zbliżoną do maksymalnej pojemności obiektu. Frekwencja zależna jest od tego, ilu fanów drużyny przeciwnej przybędzie do San Marino na mecz swojej reprezentacji. Najwyższą liczbę widzów odnotowano w meczu z Niemcami w 2006 roku[16], kiedy na trybunach zasiadło 5019 kibiców oraz w spotkaniu przeciwko Anglii w 2013 roku - 4952 osób[38][39]. Przeważającą liczbę widzów stanowią kibice drużyn przyjezdnych. W 2007 roku podczas meczu z Irlandią, spośród 3294 kibiców na stadionie około 2500 z nich stanowili irlandzcy fani[40]. Podczas spotkań z mniej atrakcyjnymi sportowo rywalami frekwencja zwykle waha się między liczbą 1500 - 2500 kibiców, choć na przykład mecz z Mołdawią w 2012 roku obserwowało 736 osób[16]. Widownia na meczach towarzyskich zwykle nie przekracza 500 osób.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Lata 80. XX wieku[edytuj | edytuj kod]

Powstanie zorganizowanych struktur piłkarskich w San Marino datuje się na lata 20. XX wieku[6][41]. Pierwsze kluby powstały w 1928 roku[42]. W 1931 roku założono krajowy związek piłkarski pod nazwą Federazione Sammarinese Giuoco Calcio[41]. Zawody o Puchar San Marino (Coppa Titano) zaczęto rozgrywać od 1937 roku, natomiast półzawodowa liga San Marino (Campionato Sammarinese) powstała w 1985 roku[6]. Pierwszy tytuł mistrzowski w sezonie 1985/86 wywalczyli gracze klubu SC Faetano[43].

Reprezentację San Marino w piłce nożnej uformowano w połowie lat 80. W 1985 roku zatwierdzono związkowy statut i otrzymano tymczasowe, wstępne członkostwo w UEFA[44]. W tym samym roku San Marino rozegrało mecz sparingowy z duńskim klubem Odense BK, zakończony remisem 1:1 (bramka Fabio Gasperoniego)[45]. W styczniu 1986 roku funkcję pierwszego trenera reprezentacji oficjalnie powierzono Giulio Cesare Casaliemu[45]. 28 marca 1986 San Marino w premierowym meczu międzypaństwowym zmierzyło się na Stadionie Olimpijskim w Serravalle z reprezentacją Kanady U-23, która odbywała wówczas dwutygodniowe tournée po Szwajcarii i Włoszech[46][47][48]. Spotkanie zakończyło się porażką San Marino 0:1 po bramce Jamesa Grimesa w 78. minucie[7][49].


28 marca 1986 San Marino 0:1 Kanada U-23 Stadion Olimpijski, Serravalle
Sędzia: Alberto Boschi (Włochy)
(0:0) Gol 78' James Grimes


Claudio Maiani (46' Pierluigi Benedettini) – Bruno Muccioli, Marco Montironi, Dante Maiani (70' Maurizio Reggini), Italo Pedini (61' Massimo Zanotti) – Giuseppe Canini, Giampaolo Mazza (84' Tiziano Giacobbi), Guerrino Albani, Fabio Gasperoni (80' Claudio Peverani), Claudio Venerucci (46' Valdes Pasolini) – Marco Macina (70' Giancarlo Bacciocchi) Paul Dolan – Peter Gilfillan, Lyndon Hooper, Randy Samuel, Tom Panhuyzen – Peter Sloly, Lucio Ianiero (46' Doug McNaught), Jamie Lowery, Randy RaganJames Grimes, Alex Bunbury


W 1987 roku San Marino wzięło udział w igrzyskach śródziemnomorskich, które odbyły się w Syrii[45][46]. La Serenissima zremisowała 0:0 z Libanem i przegrała 0:3 z gospodarzami turnieju oraz 0:4 z Turcją U-23[50]. W 1988 roku Federazione Sammarinese Giuoco Calcio została przyjęta w poczet członków FIFA i UEFA[6]. Piłkarska reprezentacja San Marino mogła od tej pory brać udział we wszystkich oficjalnych rozgrywkach jako pełnoprawna drużyna narodowa swego kraju[51]. Pierwsze oficjalne mecze zaczęła ona rozgrywać od 1990 roku, kiedy to wzięła udział w eliminacjach Mistrzostw Europy 1992[32].

Eliminacje Mistrzostw Europy 1992[edytuj | edytuj kod]

San Marino rywalizowało w grupie 2 z Bułgarią, Rumunią, Szkocją i Szwajcarią[52]. Trener Giorgio Leoni oparł skład reprezentacji na piłkarzach SS Juvenes i włoskich klubów z niższych lig. Jedynym zawodowym graczem w kadrze był Massimo Bonini (Bologna FC), który pełnił funkcję kapitana. Powołania otrzymywał również Marco Macina, który w 1988 roku z powodu kontuzji zakończył karierę klubową[53].

San Marino zakończyło kwalifikacje na ostatnim miejscu w grupie, przegrywając wszystkie spotkania z bilansem bramkowym 1:33. Pierwszy oficjalny mecz jako członek FIFA i UEFA Sanmaryńczycy rozegrałi 14 listopada 1990 ze Szwajcarią w Serravalle[54]. Zakończył się on porażką 0:4 po bramkach zdobytych przez Alaina Sutera, Stéphane Chapuisata, Adriana Knupa i Frédérica Chassota[55]. Spotkanie obserwowało 930 widzów[56]. W następnej kolejce w meczu z Rumunią w Bukareszcie pierwszą czerwoną kartkę w oficjalnym meczu otrzymał obrońca Marco Montironi. 27 marca 1991 w spotkaniu rewanżowym przeciwko temu samemu rywalowi w Serravalle (1:3) San Marino zdobyło pierwszą w historii bramkę[7][57]. Strzelcem gola był pomocnik Valdes Pasolini, który w 26. minucie pokonał Florina Pruneę strzałem z rzutu karnego.

Grupa 2
# Reprezentacja M Z R P GZ GS + / – Pkt
1.  Szkocja 8 4 3 1 14 7 +7 11
2.  Szwajcaria 8 4 2 2 19 7 +12 10
3.  Rumunia 8 4 2 2 13 7 +6 10
4.  Bułgaria 8 3 3 2 15 8 +7 9
5. San Marino San Marino 8 0 0 8 1 33 -32 0
Szkocja Szwajcaria Rumunia Bułgaria San Marino
Szkocja  2:1 2:1 1:1 4:0
Szwajcaria  2:2 0:0 2:0 7:0
Rumunia  1:0 1:0 0:3 6:0
Bułgaria  1:1 2:3 1:1 4:0
San Marino San Marino 0:2 0:4 1:3 0:3

Eliminacje Mistrzostw Świata 1994[edytuj | edytuj kod]

W eliminacjach Mistrzostw Świata 1994 reprezentacja San Marino trafiła do grupy z Anglią, Holandią, Norwegią, Polską i Turcją[58]. Sanmaryńczycy zakończyli rozgrywki z 1 punktem w 10 meczach i bilansem bramek 2:46.

W pierwszym spotkaniu z Norwegią w Oslo miała miejsce najwyższa porażka w kwalifikacjach - 0:10. W meczu przeciwko Turcji w Ankarze (1:4) pierwszą w historii bramkę z akcji zdobył Nicola Bacciocchi[59]. Rewanż rozegrany 10 marca 1993 w Serravalle zakończył się bezbramkowym remisem. W celu upamiętnienia tego rezultatu sanmaryńscy piłkarze zamówili koszulki z napisem „0:0”, w których występowali przez kilka następnych spotkań, ubierając je pod trykot meczowy[60][61]. Mecz ten uznaje się za najlepsze dotąd spotkanie reprezentacji[62][63]. Bohaterem obwołano rezerwowego bramkarza Stefano Muccioliego, który na boisku pojawił się w 7. minucie po tym, jak Pierluigi Benedettini doznał kontuzji łokcia[24][64]. Za kluczowe dla wyniku momenty uznano obronę przez niego strzałów Ünala Karamana i Feyyaza Uçara[64]. 28 kwietnia 1993 w wyjazdowym meczu przeciwko Polsce (0:1) jedyna bramka została zdobyta przez Jana Furtoka za pomocą ręki[65][66]. Sędzia Leslie Mottram błędnie uznał gola[67]. Po spotkaniu Sanmaryńczycy zostali nagrodzeni przez publiczność oklaskami[60]. Przegląd Sportowy opatrzył relację meczową tytułem Ale kino! 1:0 z San Marino, natomiast sanmaryńscy dziennikarze określili to spotkanie mianem Furto(k) (wł. kradzież)[68][69].

Dwa ostatnie mecze eliminacyjne przeciwko Anglii i Holandii San Marino w roli gospodarza rozegrało na stadionie Renato Dall'Ara we włoskiej Bolonii. Decyzję tę podjęto z obawy przed zamieszkami wywołanymi przez przyjezdnych pseudokibiców[70]. W meczu z Anglią Davide Gualtieri w wyniku błędu obrońcy Stuarta Pearce'a zdobył gola po upływie 8,3 sekundy od rozpoczęcia spotkania[71][72][73]. Do 11 października 2016 była to najszybciej zdobyta bramka meczach reprezentacyjnych w strefie UEFA i ogółem w historii kwalifikacji i turniejów finałowych Mistrzostw Świata[74][75]. Nazajutrz Daily Mirror opatrzył okładkę zdjęciem Gualtieriego i tytułem End of the world (ang. Koniec świata)[76][77]. Reprezentacji Anglii do uzyskania awansu potrzebna była 7-bramkowa wygrana i jednocześnie brak zwycięstwa Holandii w meczu z Polską[78][79]. Żaden z tych warunków nie został spełniony, przez co Anglia zajęła w grupie 3. miejsce[80][81].

Grupa 2
# Reprezentacja M Z R P GZ GS + / – Pkt
1.  Norwegia 10 7 2 1 25 5 +20 16
2.  Holandia 10 6 3 1 29 9 +20 15
3.  Anglia 10 5 3 2 26 9 +17 13
4.  Polska 10 3 2 5 10 15 -5 8
5.  Turcja 10 3 1 6 11 19 -8 7
6. San Marino San Marino 10 0 1 9 2 46 -44 1
Norwegia Holandia Anglia Polska Turcja San Marino
Norwegia  2:1 2:0 1:0 3:1 10:0
Holandia  0:0 2:0 2:2 3:1 6:0
Anglia  1:1 2:2 3:0 4:0 6:0
Polska  0:3 1:3 1:1 1:0 1:0
Turcja  2:1 1:3 0:2 2:1 4:1
San Marino San Marino 0:2 0:7 1:7 0:3 0:0

Eliminacje Mistrzostw Europy 1996[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja San Marino rywalizowała w grupie 8 z Finlandią, Grecją, Rosją, Szkocją oraz Wyspami Owczymi[82]. San Marino przegrało wszystkie kwalifikacyjne spotkania zdobywając 2 bramki i tracąc 36.

Przed rozpoczęciem eliminacji liczono na korzystny wynik w rywalizacji w Wyspami Owczymi[59]. Obie federacje znalazły się w jednej grupie wskutek ówczesnych zmian politycznych w Europie (11 nowych członków w UEFA), przez co nie były losowane z tego samego, ostatniego koszyka. W spotkaniu w Toftir Sanmaryńczycy przegrali 0:3, co jest najwyższym zwycięstwem Wysp Owczych w meczach kwalifikacji mistrzostw Europy[83]. Rewanż w Serravalle zakończył się porażką 1:3. Bramkę dla San Marino zdobył obrońca Mauro Valentini[84]. W wyjazdowym meczu przeciwko Finlandii w Helsinkach (1:4) drugiego w kwalifikacjach gola strzelił Pier Domenico Della Valle[85]. Po zakończeniu rozgrywek Massimo Bonini zakończył karierę piłkarską.

Grupa 8
# Reprezentacja M Z R P GZ GS + / – Pkt
1.  Rosja 10 8 2 0 34 5 +29 26
2.  Szkocja 10 7 2 1 19 3 +16 23
3.  Grecja 10 6 0 4 23 9 +14 18
4.  Finlandia 10 5 0 5 18 18 0 15
5.  Wyspy Owcze 10 2 0 8 10 35 -25 6
6. San Marino San Marino 10 0 0 10 2 36 -34 0
Rosja Szkocja Grecja Finlandia Wyspy Owcze San Marino
Rosja  0:0 2:1 3:1 3:0 4:0
Szkocja  1:1 1:0 1:0 5:1 5:0
Grecja  0:3 1:0 4:0 5:0 2:0
Finlandia  0:6 0:2 2:1 5:0 4:1
Wyspy Owcze  2:5 0:2 1:5 0:4 3:0
San Marino San Marino 0:7 0:2 0:4 0:2 1:3

Eliminacje Mistrzostw Świata 1998[edytuj | edytuj kod]

Przed eliminacjami Mistrzostw Świata 1998 San Marino trafiło do grupy eliminacyjnej z Belgią, Holandią, Turcją i Walią[86]. Reprezentację prowadził podczas kwalifikacji Massimo Bonini, który objął funkcję selekcjonera rok po zakończeniu kariery zawodniczej[87].

San Marino przegrało wszystkie spotkania różnicą przynajmniej 3 bramek, po raz pierwszy w historii nie zdobywając gola. Średnia bramek straconych na mecz wyniosła 5,25. Najwyższa porażka miała miejsce w wyjazdowym spotkaniu z Turcją - 0:7. W meczu przeciwko Belgii w Serravalle w reprezentacji zadebiutowali jedni z najbardziej zasłużonych dla drużyny narodowej zawodników: Simone Bacciocchi (60 A), Federico Gasperoni (41 A) oraz Damiano Vannucci (69 A)[88]. Ostateczny wynik kwalifikacji, zważywszy nawet skromne oczekiwania w San Marino, uznano za rozczarowujący[57][89].

Grupa 7
# Reprezentacja M Z R P GZ GS + / – Pkt
1.  Holandia 8 6 1 1 26 4 +22 19
2.  Belgia 8 6 0 2 20 11 +9 18
3.  Turcja 8 4 2 2 21 9 +12 14
4.  Walia 8 2 1 5 20 21 -1 7
5. San Marino San Marino 8 0 0 8 0 42 -42 0
Holandia Belgia Turcja Walia San Marino
Holandia  3:1 0:0 7:1 4:0
Belgia  0:3 2:1 3:2 6:0
Turcja  1:0 1:3 6:4 7:0
Walia  1:3 1:2 0:0 6:0
San Marino San Marino 0:6 0:3 0:5 0:5

Eliminacje Mistrzostw Europy 2000[edytuj | edytuj kod]

Przed rozpoczęciem eliminacji Mistrzostw Europy 2000 w Belgii i Holandii stanowisko selekcjonera objął asystent Massimo Boniniego Giampaolo Mazza[90]. San Marino znalazło się w grupie 6 z Austrią, Cyprem, Hiszpanią i Izraelem[91].

San Marino zakończyło kwalifikacje z zerowym dorobkiem punktowym i bilansem bramkowym 1:44. W meczach wyjazdowych reprezentacja traciła średnio 7 bramek na spotkanie. Najwyższa porażka miała miejsce w wyjazdowym meczu z Hiszpanią - 0:9, najniższa to wynik 0:1 z Cyprem u siebie. Był to zarazem pierwszy mecz od 1993 roku, w którym San Marino straciło nie więcej niż 1 gola. W spotkaniach przeciwko San Marino Yossi Benayoun, Luis Enrique, Raúl i Ivica Vastić uzyskiwali hat-trick. W meczu z Izraelem (0:5) w reprezentacji zadebiutował napastnik Andy Selva, który jest rekordzistą pod względem rozegranych spotkań oraz strzelonych bramek[92]. W meczu z Austrią (1:4) w Serravalle zdobył on gola z rzutu karnego[93].

Grupa 6
# Reprezentacja M Z R P GZ GS + / – Pkt
1.  Hiszpania 8 7 1 0 42 5 +37 21
2.  Izrael 8 4 1 3 25 9 +16 13
3.  Austria 8 4 1 3 19 20 -1 13
4.  Cypr 8 4 0 4 12 21 -9 12
5. San Marino San Marino 8 0 0 8 1 44 -43 0
Hiszpania Izrael Austria Cypr San Marino
Hiszpania  3:0 9:0 8:0 9:0
Izrael  1:2 5:0 3:0 8:0
Austria  1:3 1:1 3:1 7:0
Cypr  3:2 3:2 0:3 4:0
San Marino San Marino 0:6 0:5 1:4 0:1

Eliminacje Mistrzostw Świata 2002[edytuj | edytuj kod]

San Marino grało w grupie 6, gdzie za rywali miało Belgię, Chorwację, Łotwę i Szkocję[94]. Eliminacje zakończyły się zdobyciem 1 punktu i strzeleniem 3 bramek, co jest najlepszym osiągnięciem w historii. W 2000 roku FSGC zamieściła ogłoszenia we włoskiej i światowej prasie, w których poszukiwała chętnych do gry w reprezentacji zawodników pochodzenia sanmaryńskiego. Otrzymano zgłoszenie piłkarza występującego w National Soccer League, jednak jego akces odrzucono z powodu zbyt dużej odległości i wysokich kosztów przelotów[59]

W wyjazdowym meczu przeciwko Łotwie w Rydze San Marino zremisowało 1:1 po bramce Nicoli Albaniego[95]. Jest to jedyny wyjazdowy mecz reprezentacji o punkty, w którym nie doznała ona porażki. Media łotewskie nazwały ten rezultat największą kompromitacją tamtejszej piłki nożnej[96][97]. Trener Gary Johnson po zakończeniu spotkania zaatakował fizycznie jednego z dziennikarzy[96]. Nazajutrz LFF ogłosiła jego odejście ze stanowiska[98]. Najwyższej porażki Sanmaryńczycy doznali w spotkaniu z Belgią w Brukseli przegrywając 1:10. Bramkę dla San Marino zdobył z rzutu wolnego Andy Selva. Sprawozdawca komentujący mecz dla belgijskiego kanału La Une określił tego gola mianem magnifique but (fr. cudowny gol), natomiast brytyjskie dzienniki The Herald i The Independent nazwały go spectacular free-kick (ang. spektakularny rzut wolny)[99][100]. W rewanżu w Serravalle, przegranym 1:4, bramkę zdobył również Selva.

Grupa 6
# Reprezentacja M Z R P GZ GS + / – Pkt
1.  Chorwacja 8 5 3 0 15 2 +13 18
2.  Belgia 8 5 2 1 25 6 +19 17
3.  Szkocja 8 4 3 1 12 6 +6 15
4.  Łotwa 8 1 1 6 5 16 -11 4
5. San Marino San Marino 8 0 1 7 3 30 -27 1
Chorwacja Belgia Szkocja Łotwa San Marino
Chorwacja  1:0 1:1 4:1 4:0
Belgia  0:0 2:0 3:1 10:1
Szkocja  0:0 2:2 2:1 4:0
Łotwa  0:1 0:4 0:1 1:1
San Marino San Marino 0:4 1:4 0:2 0:1

Eliminacje Mistrzostw Europy 2004[edytuj | edytuj kod]

Podczas eliminacji Mistrzostw Europy 2004 w Portugalii reprezentacja San Marino rywalizowała w grupie 4 z Łotwą, Polską, Szwecją oraz Węgrami[101]. Po raz drugi w historii kwalifikacje zakończyły się zarówno zerowym dorobkiem punktowym jak i bramkowym.

W meczu z Łotwą w Serravalle San Marino przegrało 0:1 po samobójczej bramce Carlo Valentiniego w 89. minucie[102]. W spotkaniu przeciwko Węgrom na Stadionie Olimpijskim (0:5) Andy Selva nie wykorzystał rzutu karnego strzelając nad poprzeczką[103]. W meczach przeciwko Polsce Sanmaryńczycy ulegli dwukrotnie przegrywając 0:2 u siebie oraz 0:5 na wyjeździe. Najwyższa porażka w kwalifikacjach miała miejsce w domowym spotkaniu przeciwko Szwecji - 0:6.

Grupa 4
# Reprezentacja M Z R P GZ GS + / – Pkt
1.  Szwecja 8 5 2 1 19 3 +16 17
2.  Łotwa 8 5 1 2 10 6 +4 16
3.  Polska 8 4 1 3 11 7 +4 13
4.  Węgry 8 3 2 3 15 9 +6 11
5. San Marino San Marino 8 0 0 8 0 30 -30 0
Szwecja Łotwa Polska Węgry San Marino
Szwecja  0:1 3:0 1:1 5:0
Łotwa  0:0 0:2 3:1 3:0
Polska  0:2 0:1 0:0 5:0
Węgry  1:2 3:1 1:2 3:0
San Marino San Marino 0:6 0:1 0:2 0:5

Eliminacje Mistrzostw Świata 2006[edytuj | edytuj kod]

W eliminacjach Mistrzostw Świata 2006 reprezentacja San Marino trafiła do grupy z Belgią, Bośnią i Hercegowiną, Hiszpanią, Litwą i Serbią i Czarnogórą[104].

San Marino poniosło porażki we wszystkich 10 meczach i osiągnęło bilans bramkowy 2:40. Obydwie bramki w tych kwalifikacjach zdobył Andy Selva w spotkaniach z Belgią oraz Bośnią i Hercegowiną. Najwyższa przegrana miała miejsce w potyczce z Belgią w Antwerpii (0:8), najniższe w meczach przeciwko Belgii (1:2) i Litwie (0:1) w Serravalle. Przed wyjazdowym meczem z Hiszpanią trener Luis Aragonés oznajmił na konferencji prasowej, iż gra z przeciwnikami, którzy prezentują tak niski poziom sportowy jest dla jego drużyny bezcelowa[105][106]. Po zakończeniu przegranej 0:5 rywalizacji sanmaryńscy piłkarze zostali przez publiczność na Estadio de los Juegos Mediterráneos nagrodzeni brawami[105][106].

Grupa 7
# Reprezentacja M Z R P GZ GS + / – Pkt
1.  Serbia i Czarnogóra 10 6 4 0 16 1 +15 22
2.  Hiszpania 10 5 5 0 19 3 +16 20
3.  Bośnia i Hercegowina 10 4 4 2 12 9 +3 16
4.  Belgia 10 3 3 4 16 11 +5 12
5.  Litwa 10 2 4 4 8 9 -1 10
6. San Marino San Marino 10 0 0 10 2 40 -38 0
Serbia i Czarnogóra Hiszpania Bośnia i Hercegowina Belgia Litwa San Marino
Serbia i Czarnogóra  0:0 1:0 0:0 2:0 5:0
Hiszpania  1:1 1:1 2:0 1:0 5:0
Bośnia i Hercegowina  0:0 1:1 1:0 1:1 3:0
Belgia  0:2 0:2 4:1 1:1 8:0
Litwa  0:2 0:0 0:1 1:1 4:0
San Marino San Marino 0:3 0:6 1:3 1:2 0:1

Eliminacje Mistrzostw Europy 2008[edytuj | edytuj kod]

San Marino rywalizowało w 7-zespołowej grupie D z Cyprem, Czechami, Irlandią, Niemcami, Słowacją oraz Walią[107]. Reprezentacja San Marino zakończyła kwalifikacje z zerowym dorobkiem punktowym i bilansem goli 2:57. Po jednej bramce zdobyli napastnicy Andy Selva i Manuel Marani.

6 września 2006 w inauguracyjnym meczu Sanmaryńczycy przegrali w Serravalle 0:13 z Niemcami[108]. Jest to najwyższa porażka reprezentacji San Marino oraz najwyższe zwycięstwo odnotowane w meczach o punkty w strefie UEFA[109][110][111]. Ponadto reprezentacja Niemiec odniosła najwyższe zwycięstwo od 1912 roku[112]. W 88. minucie przy stanie 0:12 arbiter podyktował rzut karny, który wykonać chciał bramkarz Jens Lehmann[113]. Po sugestiach graczy San Marino, iż jest to upokorzenie rywala oraz naruszenie zasad fair play, zrezygnował z tego zamiaru[113][114]. W meczu z Irlandią na Stadionie Olimpijskim Manuel Marani wykorzystał błąd bramkarza Wayne'a Hendersona i w 86. minucie wyrównał stan spotkania na 1:1[40]. Wynik ten utrzymał się przez 8,5 minuty, do momentu zdobycia bramki przez Stephena Irelanda w 5. minucie doliczonego czasu gry[115]. Ogółem Sanmaryńczycy przegrali wszystkie spotkania tracąc średnio 4,75 gola na mecz. Andy Selva był najczęściej faulowanym zawodnikiem spośród wszystkich graczy biorących udział w eliminacjach[116].

13 grudnia 2006 obrońca reprezentacji San Marino Federico Crescentini podczas urlopu w Acapulco utonął w Oceanie Spokojnym[117]. Pomógł on wydostać się na brzeg swojej partnerce, jednak w wyniku fizycznego wyczerpania organizmu sam został pochłonięty przez prąd oceaniczny[117]. Prywatnie był on bratankiem prezesa FSGC Giorgio Crescentiniego, na wniosek którego w lutym 2007 roku przed rozpoczęciem meczu z Irlandią uczczono jego pamięć minutą ciszy[118].

Grupa D
# Reprezentacja M Z R P GZ GS + / – Pkt
1.  Czechy 12 9 2 1 27 5 +22 29
2.  Niemcy 12 8 3 1 35 7 +28 27
3.  Irlandia 12 4 5 3 17 14 +3 17
4.  Słowacja 12 5 1 6 33 23 +10 16
5.  Walia 12 4 3 5 18 19 -1 15
6.  Cypr 12 4 2 6 17 24 -7 14
7. San Marino San Marino 12 0 0 12 2 57 -55 0
Czechy Niemcy Irlandia Słowacja Walia Cypr San Marino
Czechy  1:2 1:0 3:1 2:1 1:0 7:0
Niemcy  0:3 1:0 2:1 0:0 4:0 6:0
Irlandia  0:0 1:1 1:0 1:0 1:1 5:0
Słowacja  0:3 1:4 2:2 2:5 6:1 7:0
Walia  0:0 0:2 2:2 1:5 3:1 3:0
Cypr  0:2 1:1 5:2 1:3 3:1 3:0
San Marino San Marino 0:3 0:13 1:2 0:5 1:2 0:1

Eliminacje Mistrzostw Świata 2010[edytuj | edytuj kod]

Podczas eliminacji Mistrzostw Świata 2010 reprezentacja San Marino grała w grupie z Czechami, Irlandią Północną, Polską, Słowacją i Słowenią[119]. Wszystkie spotkania zakończyły się porażkami z bilansem bramek 1:47. Jedynego w tych kwalifikacjach gola zdobył Andy Selva w meczu ze Słowacją na Stadionie Olimpijskim (1:3)[120]. Jedyny raz w historii w żadnym ze spotkań rozegranych u siebie Sanmaryńczycy nie stracili więcej niż 3 bramki.

Na inaugurację rozgrywek San Marino przegrało w Serravalle 0:2 z Polską. W 4. minucie spotkania Andy Selva nie wykorzystał rzutu karnego podyktowanego za faul Grzegorza Wojtkowiaka na nim samym, który obronił Łukasz Fabiański[121]. W rewanżu rozegranym w Kielcach Sanmaryńczycy doznali najwyższej w kwalifikacjach porażki przegrywając 0:10[122]. Wynik ten jest najwyższym w historii zwycięstwem odniesionym przez reprezentację Polski[123][124]. Drugie w kolejności najwyższe przegrane miały miejsce w grach wyjazdowych przeciwko Czechom i Słowacji, zakończone dwukrotnie wynikiem 0:7.

Przed ostatnią kolejką kwalifikacji czeski dziennik Blesk zaoferował piłkarzom reprezentacji San Marino 1 milion koron czeskich lub taką ilość piwa, jaką zdołają wypić za zwycięstwo w meczu ze Słowenią, co byłoby korzystnym wynikiem dla reprezentacji Czech[125][126]. Spotkanie zakończyło się porażką San Marino 0:3[127].

Grupa 3
# Reprezentacja M Z R P GZ GS + / – Pkt
1.  Słowacja 10 7 1 2 22 10 +12 22
2.  Słowenia 10 6 2 2 18 4 +14 20
3.  Czechy 10 4 4 2 17 6 +11 16
4.  Irlandia Północna 10 4 3 3 13 9 +4 15
5.  Polska 10 3 2 5 19 14 +5 11
6. San Marino San Marino 10 0 0 10 1 47 -46 0
Słowacja Słowenia Czechy Irlandia Północna Polska San Marino
Słowacja  0:2 2:2 2:1 2:1 7:0
Słowenia  2:1 0:0 2:0 3:0 5:0
Czechy  1:2 1:0 0:0 2:0 7:0
Irlandia Północna  0:2 1:0 0:0 3:2 4:0
Polska  0:1 1:1 2:1 1:1 10:0
San Marino San Marino 1:3 0:3 0:3 0:3 0:2

Eliminacje Mistrzostw Europy 2012[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja San Marino znalazła się w grupie z Finlandią, Holandią, Mołdawią, Szwecją oraz Węgrami[128]. Po raz trzeci w historii Sanmaryńczycy nie zdobyli podczas eliminacji ani jednej bramki jak również ani jednego punktu.

We wrześniu 2010 roku w meczu ze Szwecją w Malmö (0:6) bliźniacy Aldo i Davide Simoncini zdobyli po bramce samobójczej, co de facto oznacza również, iż Davide pokonał samobójczym strzałem swojego brata bliźniaka[129][130]. Są to jedyne udokumentowane tego typu przypadki w profesjonalnej piłce nożnej[131][25]. 6 września 2011, przed meczem rewanżowym w Serravalle (0:5), bramkarz Federico Valentini zmuszony był o poranku opuścić swoje stanowisko pracy w banku, by zastąpić kontuzjowanego Aldo Simonciniego[132].

2 września 2011 w wyjazdowym meczu przeciwko Holandii w Eindhoven San Marino przegrało 0:11, co jest drugą najwyższą w historii porażką reprezentacji i jednocześnie najwyższym zwycięstwem odniesionym przez Holandię[133][134]. W meczu z Mołdawią w Kiszyniowie (0:4) pomocnik Matteo Vitaioli zdobył w 4. minucie bramkę, która decyzją sędziego Petura Reinerta nie została uznana ze względu na pozycję spaloną[135][136]. Ogółem w 10 spotkaniach San Marino traciło średnio 5,3 gola na mecz, w grach wyjazdowych zaś średnia ta wyniosła 7,4 bramki. Według oficjalnych statystyk UEFA reprezentacja San Marino oddała w kwalifikacjach łącznie 11 celnych strzałów na bramkę.

Grupa E
# Reprezentacja M Z R P GZ GS + / – Pkt
1.  Holandia 10 9 0 1 37 8 +29 27
2.  Szwecja 10 8 0 2 31 11 +20 24
3.  Węgry 10 6 1 3 22 14 +8 19
4.  Finlandia 10 3 1 6 16 16 0 10
5.  Mołdawia 10 3 0 7 12 16 -4 9
6. San Marino San Marino 10 0 0 10 0 53 -53 0
Holandia Szwecja Węgry Finlandia Mołdawia San Marino
Holandia  4:1 5:3 2:1 1:0 11:0
Szwecja  3:2 2:0 5:0 2:1 6:0
Węgry  0:4 2:1 0:0 2:1 8:0
Finlandia  0:2 1:2 1:2 4:1 8:0
Mołdawia  0:1 1:4 0:2 2:0 4:0
San Marino San Marino 0:5 0:5 0:3 0:1 0:2

Eliminacje Mistrzostw Świata 2014[edytuj | edytuj kod]

Podczas eliminacji Mistrzostw Świata 2014 San Marino grało w grupie z Anglią, Czarnogórą, Mołdawią, Polską oraz Ukrainą[137]. San Marino przegrało wszystkie spotkania kończąc kwalifikacje z jednym zdobytym golem i ogólnym bilansem bramkowym -53[138].

Najwyższe porażki miały miejsce w meczach przeciwko Ukrainie (0:9 na wyjeździe i 0:8 u siebie) oraz Anglii (0:8 u siebie). Jedyną bramkę zdobył dla San Marino obrońca Alessandro Della Valle, który w meczu z Polską w Serravalle (1:5) pokonał strzałem głową Artura Boruca[139][140]. Przerwał on tym samym trwającą 5 lat serię 25 kolejnych spotkań bez zdobytego gola w meczach kwalifikacyjnych[141][142]. Podczas meczu z Anglią na Stadionie Wembley (0:5) w wyniku ataku bramkarza Aldo Simonciniego Theo Walcott został bezpośrednio z boiska odwieziony na obserwację do szpitala[143][144]. Media sportowe porównały to zajście do faulu Haralda Schumachera na Patricku Battistonie z Mistrzostw Świata 1982 i zainicjowały dyskusję o zaostrzeniu przepisów w podobnych przypadkach[145][146][147]. Trener Roy Hodgson po spotkaniu podał w wątpliwość sens rozgrywania meczów przeciwko rywalom prezentującym poziom San Marino[148][149].

Sanmaryńczycy zajęli w kwalifikacjach pierwsze miejsce w klasyfikacji liczby otrzymanych żółtych kartek (36 w 10 spotkaniach)[150]. Dwa dni po zakończeniu eliminacji Giampaolo Mazza zrezygnował z funkcji selekcjonera reprezentacji[151][152].

Grupa H
# Reprezentacja M Z R P GZ GS + / – Pkt
1.  Anglia 10 6 4 0 31 4 +27 22
2.  Ukraina 10 6 3 1 28 4 +24 21
3.  Czarnogóra 10 4 3 3 18 17 +1 15
4.  Polska 10 3 4 3 18 12 +6 13
5.  Mołdawia 10 3 2 5 12 17 -5 11
6. San Marino San Marino 10 0 0 10 1 54 -53 0
Anglia Ukraina Czarnogóra Polska Mołdawia San Marino
Anglia  1:1 4:1 2:0 4:0 5:0
Ukraina  0:0 0:1 1:0 2:1 9:0
Czarnogóra  1:1 0:4 2:2 2:5 3:0
Polska  1:1 1:3 1:1 2:0 5:0
Mołdawia  0:5 0:0 0:1 1:1 3:0
San Marino San Marino 0:8 0:8 0:6 1:5 0:2

Eliminacje Mistrzostw Europy 2016[edytuj | edytuj kod]

San Marino rywalizowało w grupie E z Anglią, Estonią, Litwą, Słowenią oraz Szwajcarią[153]. Od lutego 2014 roku reprezentację prowadził Pier Angelo Manzaroli[4]. Kwalifikacje zakończyły się wywalczeniem 1 punktu w 10 spotkaniach oraz zdobyciem 1 bramki, co było najlepszym osiągnięciem od 2001 roku (eliminacje Mistrzostw Świata 2002).

Jedyny w eliminacjach punkt zdobyty został 15 listopada 2014 w spotkaniu przeciwko Estonii w Serravalle, które zakończyło się rezultatem 0:0[154]. Było to zarazem pierwszy mecz bez przegranej od 28 kwietnia 2004, kończący serię 61 kolejnych porażek[155]. W spotkaniu z Litwą w Wilnie (1:2) Sanmaryńczycy zdobyli bramkę, którą strzelił w 55. minucie z rzutu wolnego pomocnik Matteo Vitaioli[156]. Był to pierwszy gol zdobyty w kwalifikacyjnym meczu wyjazdowym od 2001 roku[157]. Decydującą bramkę San Marino straciło w doliczonym do drugiej połowy czasie gry po strzale Lukasa Spalvisa[158]. W marcu 2015 roku przed rozpoczęciem przygotowań do meczu przeciwko Słowenii piłkarze reprezentacji San Marino, wspierani przez związek piłkarzy sanmaryńskich (Associazione Sammarinese Calciatori), ogłosili trwający 5 dni strajk[159][160]. Oznajmili, iż rozważają zbojkotowanie spotkania ze względu na konflikt z FSGC[159][161]. Dotyczył on braku wystarczającego wsparcia ze strony federacji w zakresie finansowym i organizacyjnym oraz zmiany jej statutu na bardziej korzystny dla praw i interesów graczy[162]. Po spotkaniu rady drużyny z przedstawicielami władz sportowych spór zażegnano[163][164].

Ze średnią 3,33 oddanych strzałów na mecz San Marino zajęło w tej klasyfikacji ostatnią lokatę spośród wszystkich reprezentacji biorących udział w kwalifikacjach[165].

Grupa E
# Reprezentacja M Z R P GZ GS + / – Pkt
1.  Anglia 10 10 0 0 31 3 +28 30
2.  Szwajcaria 10 7 0 3 24 8 +16 21
3.  Słowenia 10 5 1 4 18 11 +7 16
4.  Estonia 10 3 1 6 4 9 -5 10
5.  Litwa 10 3 1 6 7 18 -11 10
6. San Marino San Marino 10 0 1 9 1 36 -35 1
Anglia Szwajcaria Słowenia Estonia Litwa San Marino
Anglia  2:0 3:1 2:0 4:0 5:0
Szwajcaria  0:2 3:2 3:0 4:0 7:0
Słowenia  2:3 1:0 1:0 1:1 6:0
Estonia  0:1 0:1 1:0 1:0 2:0
Litwa  0:3 1:2 0:2 1:0 2:1
San Marino San Marino 0:6 0:4 0:2 0:0 0:2

Eliminacje Mistrzostw Świata 2018[edytuj | edytuj kod]

San Marino znalazło się w grupie 3, w której rywalizowało z Azerbejdżanem, Czechami, Irlandią Północną, Niemcami i Norwegią[166]. Kwalifikacje zakończyły się porażkami we wszystkich spotkaniach z bilansem bramkowym 2:51. Średnia goli straconych na mecz wyniosła 5,1.

Najwyższych porażek San Marino doznało w domowych meczach z Niemcami i Norwegią, kiedy to dwukrotnie uległo rywalom w stosunku 0:8. W meczu z Norwegią na Ullevaal Stadion (1:4) wynik spotkania otworzył w 12. minucie samobójczym strzałem obrońca Davide Simoncini, który - po raz drugi w karierze - pokonał w ten sposób swojego brata bliźniaka Aldo[167]. W 54. minucie po przeprowadzonym kontrataku wyrównał Mattia Stefanelli, zaś wynik remisowy utrzymywał się przez 23 minuty, do momentu zdobycia gola przez Adamę Diomandé[168]. Spotkanie to było jedynym w tych kwalifikacjach, w którym wystąpił Andy Selva, który w kwietniu 2017 roku podczas meczu ligowego doznał zerwania ścięgna Achillesa[169][170].

W meczu przeciwko Azerbejdżanowi w Baku (1:5) drugiego gola w eliminacjach zdobył boczny obrońca Mirko Palazzi, który pokonał strzałem głową Səlahəta Ağayeva[171]. Dla gospodarzy był to pierwszy przypadek w historii, gdy zdobyli 5 bramek w jednym meczu oraz wyrównanie rekordu najwyższego zwycięstwa w meczach oficjalnych[172]. W 4 ostatnich spotkaniach San Marino wystąpiło bez kapitana Matteo Vitaioliego, który został zdyskwalifikowany przez federację na 3 miesiące za za grę w zakładach bukmacherskich[173][174].

Grupa 3
# Reprezentacja M Z R P GZ GS + / – Pkt
1.  Niemcy 10 10 0 0 43 4 +39 30
2.  Irlandia Północna 10 6 1 3 17 6 +11 19
3.  Czechy 10 4 3 3 17 10 +7 15
4.  Norwegia 10 4 1 3 17 16 +1 13
5.  Azerbejdżan 10 3 1 6 10 19 -9 10
6. San Marino San Marino 10 0 0 10 2 51 -49 0
Niemcy Irlandia Północna Czechy Norwegia Azerbejdżan San Marino
Niemcy  3:0 2:0 6:0 5:1 7:0
Irlandia Północna  1:3 2:0 2:0 4:0 4:0
Czechy  1:2 0:0 2:1 0:0 5:0
Norwegia  0:3 1:0 1:1 2:0 4:1
Azerbejdżan  1:4 0:1 1:2 1:0 5:1
San Marino San Marino 0:8 0:3 0:6 0:8 0:1

Udział w turniejach mistrzowskich[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa Europy[edytuj | edytuj kod]

Zawodnicy[edytuj | edytuj kod]

Profesjonalny zawodnik nie byłby w stanie znosić takich serii jednakowych porażek - z pewnością załamałby się

Piłkarską reprezentację San Marino tworzą w zdecydowanej większości zawodnicy o statusie amatorskim[175][176][177]. Łączą oni grę w piłkę nożną i treningi z pracą zawodową, prowadzeniem własnych przedsiębiorstw lub studiami[178][179]. Piłkarze z obecnego składu drużyny narodowej występują głównie w Campionato Sammarinese[180]. Część zawodników gra we włoskich ligach regionalnych, przerwy pomiędzy rundami wykorzystując na grę w klubach sanmaryńskich co przynosi im dodatkowe dochody[181][182]. Jedynym piłkarzem z obecnej kadry, który ma podpisany zawodowy kontrakt jest Filippo Berardi (Torino FC)[183].

Massimo Bonini i Marco Macina są jedynymi sanmaryńskimi zawodnikami, którzy wystąpili w Serie A[184][185]. Czterech graczy zaliczyło występy w Serie B (Elia Benedettini, Bonini, Macina i Andy Selva)[184]. Michele Marani i Danilo Rinaldi - z wyjątkiem zawodników pochodzenia argentyńskiego - jako jedyni grali w klubach spoza San Marino i Włoch: odpowiednio w CD Comarca de Níjar (Tercera División, Hiszpania) i Chengdu Tiancheng (China League One, Chiny).

Massimo Bonini[edytuj | edytuj kod]

Massimo Bonini (2011)

Defensywny pomocnik urodzony w 1959 roku w San Marino, uważany za najwybitniejszego sanmaryńskiego piłkarza[186][187][188]. Podczas swojej kariery występował m.in. w AC Cesena, Juventusie Turyn i Bologna FC[189]. W barwach Juventusu wywalczył w latach 1981-1986 Puchar Mistrzów, Puchar Zdobywców Pucharów, Superpuchar Europy, Puchar Interkontynentalny oraz 3-krotnie tytuł mistrza Włoch i Puchar Włoch[190][191]. Członek klubu 50 najlepszych piłkarzy w historii Juventusu[192]. Przed 1988 rokiem sanmaryńscy piłkarze uznawani byli za obywateli Włoch, wskutek czego miał on możliwość gry w reprezentacji Włoch U-21[189][193]. W 1983 roku UEFA uregulowała tę sporną kwestię, co uniemożliwiło mu dalszą grę w kadrze młodzieżowej[194][195]. Po zmianie przepisów oferowano mu przyjęcie paszportu włoskiego i grę w seniorskiej reprezentacji tego kraju, jednak za każdym razem odmawiał, gdyż nie chciał zrzekać się obywatelstwa sanmaryńskiego[196][197]. Po przyjęciu FSGC w szeregi FIFA i UEFA zgłosił on swój akces do drużyny narodowej[197]. W kadrze San Marino wystąpił 19 razy, nie zdobył żadnej bramki[193]. W latach 1996-1998 pełnił funkcję tymczasowego selekcjonera, po czym został zastąpiony przez Giampaolo Mazzę[198]. W listopadzie 2003 roku, z okazji nadchodzącego jubileuszu 50-lecia UEFA, FSGC uznała Massimo Boniniego swoim najlepszym piłkarzem okresu 1954-2003, natomiast w styczniu 2006 roku uznała go najlepszym zawodnikiem w historii tego państwa[190][199].

Marco Macina[edytuj | edytuj kod]

Macina był talentem czystej wody, który oczarował nawet Liedholma

Ofensywny pomocnik urodzony w 1964 roku, w latach 80. gracz m.in. Bologna FC, AC Parma i AC Milan. Pierwszy sanmaryński piłkarz, który występował w Serie A[201]. Od najmłodszych lat uchodził wśród ekspertów i dziennikarzy sportowych za wielki talent[202][203]. W barwach reprezentacji Włoch U-16 wywalczył mistrzostwo Europy 1982, zdobywając w finale zwycięską bramkę[204]. W 1982 roku do UEFA wpłynął protest dotyczący jego osoby, co w konsekwencji zablokowało mu możliwość dalszego reprezentowania Włoch[195]. Pomimo iż w początkach swojej kariery Macina współpracował z tak uznanymi szkoleniowcami jak Arrigo Sacchi czy Nils Liedholm, nigdy nie osiągnął znaczącego poziomu sportowego[205]. Przyczynę tego upatrywano w nieprofesjonalnym trybie życia i problemach z aklimatyzacją[203]. W AC Milan zaliczył 5 występów, po czym był wypożyczany do klubów III-ligowych[203]. Podczas gry dla Ancony Calcio, w wieku 24 lat doznał zerwania więzadła krzyżowego w prawym kolanie, co oznaczało dla niego w konsekwencji zakończenie gry w piłkę nożną na profesjonalnym poziomie[205][206]. W 1990 roku, po zakończeniu kariery klubowej, wystąpił dwukrotnie w reprezentacji San Marino[53].

Andy Selva[edytuj | edytuj kod]

Andy Selva (2013)

Napastnik urodzony w 1976 roku w Rzymie, Włoch z pochodzenia, uznawany za najbardziej zasłużonego dla reprezentacji piłkarza[197][207][208]. Obywatelstwo sanmaryńskie otrzymał dzięki pochodzeniu swojego dziadka[105][209]. Jako jeden z nielicznych piłkarzy sanmaryńskich występował przez większość trwania kariery na zawodowym poziomie[210][211]. Grał głównie w klubach występujących na poziomie od III do V ligi włoskiej[212][213]. W sezonie 2008/09 jako gracz US Sassuolo występował w Serie B[214]. W 2006 roku portal transferowy Transfermarkt wyceniał go na kwotę 300.000 euro. W drużynie narodowej zadebiutował w 1998 roku w meczu z Izraelem, który to mecz był również pierwszym spotkaniem Giampaolo Mazzy na stanowisku selekcjonera[215]. Jest rekordzistą pod względem ilości zdobytych bramek oraz występów w reprezentacji[216]. Jego bramka dała San Marino jedyne dotychczas zwycięstwo, odniesione w 2004 roku nad Liechtensteinem (1:0)[217][218].

Trenerzy[edytuj | edytuj kod]

Giulio Cesare Casali[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy trener reprezentacji (ur. 1955), z wykształcenia nauczyciel wychowania fizycznego. Jako piłkarz występował w AC Libertas i San Marino Calcio. 24 stycznia 1986 objął posadę selekcjonera drużyny narodowej[45]. Trenował reprezentację w meczach nieoficjalnych, przed przyjęciem FSGC do FIFA i UEFA[54]. Pod jego wodzą San Marino rozegrało 28 marca 1986 roku pierwszy mecz międzypaństwowy przeciwko Kanadzie U-23, zakończony porażką 0:1[50]. Prowadził reprezentację podczas Igrzysk Śródziemnomorskich 1987, gdzie San Marino zremisowało 0:0 z Libanem i przegrało 0:3 z Syrią i 0:4 z Turcją U-23[50][219]. W 1990 roku z powodów zdrowotnych odszedł ze stanowiska[220].

Giorgio Leoni[edytuj | edytuj kod]

Urodzony w 1950 roku w Fiorentino. Podczas kariery zawodniczej występował w SP Tre Fiori, San Marino Calcio i SS Juvenes. W wyniku ciężkiego urazu głowy, którego doznał podczas meczu ligowego zmuszony był zakończyć grę w piłkę nożną[23]. Funkcję selekcjonera pełnił w latach 1990-1995. Za jago kadencji San Marino zdobyło pierwszą w historii bramkę w meczu z Rumunią (1991) i zremisowało 0:0 z Turcją (1993) w meczu eliminacji Mistrzostw Świata 1994[59]. Odszedł ze stanowiska po eliminacjach Mistrzostw Europy 1996[221]. Od 2003 roku pracował jako trener w Campionato Sammarinese, obecnie pełni funkcję koordynatora technicznego reprezentacji oraz działacza sportowego[222]. Cierpi na chorobę niedokrwienną serca[223].

Massimo Bonini[edytuj | edytuj kod]

Prowadził reprezentację tymczasowo w latach 1996-1998 podczas eliminacji Mistrzostw Świata 1998[190]. Pod jego wodzą San Marino przegrało wszystkie 8 spotkań kwalifikacyjnych z bilansem bramkowym 0:42[224].

Giampaolo Mazza[edytuj | edytuj kod]

Giampaolo Mazza (2013)

Urodzony w 1956 roku w Genui, trener i działacz piłkarski włoskiego pochodzenia, z wykształcenia nauczyciel wychowania fizycznego[225][226]. Jako zawodnik występował w Campionato Sammarinese i niższych ligach włoskich[227]. W latach 80. zaliczył 4 nieoficjalne występy w kadrze San Marino[50]. Funkcję trenera reprezentacji objął w 1998 roku, wcześniej pracował jako trener kadr U-18 i U-21 oraz asystent Massimo Boniniego[59][228]. Za jego kadencji San Marino odniosło jedyne dotychczasowe zwycięstwo pokonując w 2004 roku 1:0 Liechtenstein oraz dwukrotnie osiągnęło wynik remisowy[229][230]. Podczas jego pracy reprezentacja doznała również najwyższych w historii porażek: 0:13 z Niemcami i 0:11 z Holandią[231][232]. W latach 2008-2012 San Marino ustanowiło europejski rekord 20 meczów bez zdobytej bramki[233][234]. Ogółem z 85 oficjalnych spotkań Mazza przegrał 82, natomiast w meczach eliminacyjnych zanotował 75 porażek w 76 meczach[235][236][237]. Oprócz funkcji selekcjonera pracował równocześnie jako nauczyciel, trener amatorskich włoskich klubów oraz działacz piłkarski przy FSGC[238][239]. 17 października 2013 roku zrezygnował ze stanowiska trenera reprezentacji[151][235]. Pełnił swoją funkcję nieprzerwanie przez 15 lat, co stanowi pod tym względem 6. wynik w Europie[240][241].

Pier Angelo Manzaroli[edytuj | edytuj kod]

Urodzony w 1969 roku w Rimini, z pochodzenia Włoch, 38-krotny reprezentant San Marino[242]. Od 2007 roku pracował jako szkoleniowiec kadry B, reprezentacji młodzieżowych oraz asystent Giampaolo Mazzy[242][243]. 15 lutego 2014 mianowany pierwszym selekcjonerem[244][245]. Uznawany za autora największych sukcesów sanmaryńskiej piłki młodzieżowej[246]. Jako trener kadry U-21 zremisował w 2012 roku 0:0 z Grecją i pokonał w 2013 roku 1:0 Walię[246]. Jako szkoleniowiec AC Libertas zdobył dla San Marino pierwszy punkt w rozgrywkach o europejskie puchary dzięki remisowi 1:1 z Drogheda United w kwalifikacjach Pucharu UEFA 2007/08[14]. 15 listopada 2014 San Marino pod jego wodzą zremisowało 0:0 z Estonią zdobywając pierwszy punkt w eliminacjach Mistrzostw Europy i przerywając tym samym serię 61 porażek z rzędu[247][248].

Bilans spotkań
# Trener Narodowość Okres pracy Mecze Z R P Bramki + Bramki - Z % R % P %
1.  Giulio Cesare Casali San Marino 1986–1990 4 0 1 3 0 8 0% 25% 75%
2.  Giorgio Leoni San Marino 1990–1995 29 0 1 28 5 119 0% 3,45% 96,55%
3.  Massimo Bonini San Marino 1996–1998 8 0 0 8 0 42 0% 0% 100%
4.  Giampaolo Mazza San Marino 1998–2013 85 1 2 82 15 371 1,17% 2,35% 96,47%
5.  Pier Angelo Manzaroli San Marino 2014– 25 0 1 24 3 99 0% 4% 96%

Aktualizacja: 15 listopada 2017

Skład reprezentacji[edytuj | edytuj kod]

Zawodnicy, którzy otrzymali powołanie od Pier Angelo Manzaroliego na spotkania przeciwko Norwegii (5 października 2017) oraz Czechom (8 października 2017) w kwalifikacjach Mistrzostw Świata 2018[249].

# Poz. Zawodnik Data urodzenia Mecze[a] Bramki Klub
23 BRA Elia Benedettini 21 czerwca 1995 6 0 Włochy Novara Calcio
12 BRA Mattia Manzaroli 3 października 1991 0 0 San Marino AC Juvenes/Dogana
1 BRA Aldo Simoncini 30 sierpnia 1986 59 0 San Marino AC Libertas
3 OBR Marco Berardi 12 lutego 1993 7 0 San Marino SS Folgore/Falciano
17 OBR Juri Biordi 1 stycznia 1995 3 0 San Marino FC Fiorentino
8 OBR Giovanni Bonini 5 września 1986 27 0 San Marino AC Libertas
15 OBR Cristian Brolli 28 lutego 1992 21 0 San Marino SS Folgore/Falciano
22 OBR Michele Cevoli 22 lipca 1998 2 0 Włochy San Marino Calcio
13 OBR Alessandro Della Valle 8 czerwca 1982 65 1 San Marino AC Juvenes/Dogana
2 OBR Andrea Grandoni 23 marca 1997 4 0 San Marino AC Juvenes/Dogana
21 OBR Mirko Palazzi 21 marca 1987 37 1 San Marino SP Tre Penne
6 OBR Davide Simoncini 30 sierpnia 1986 50 0 San Marino AC Libertas
5 OBR Fabio Vitaioli 5 kwietnia 1984 47 0 Włochy Tropical Coriano
10 POM Michael Battistini 8 października 1996 5 0 San Marino AC Juvenes/Dogana
4 POM Maicol Berretti 1 maja 1989 26 0 San Marino AC Libertas
14 POM Michele Cervellini 14 kwietnia 1988 34 0 San Marino AC Libertas
7 POM Alex Gasperoni 30 czerwca 1984 40 1 San Marino SP Tre Penne
20 POM Alessandro Golinucci 10 października 1994 6 0 Włochy Tropical Coriano
19 POM Luca Tosi 4 listopada 1992 17 0 Włochy US Pietracuta
89 POM Matteo Vitaioli 27 października 1989 47 1 Włochy Tropical Coriano
18 NAP Filippo Berardi 18 maja 1997 4 0 Włochy SS Juve Stabia
9 NAP Marco Bernardi 2 stycznia 1994 5 0 San Marino FC Fiorentino
16 NAP Danilo Rinaldi 18 kwietnia 1986 34 1 San Marino SP La Fiorita
11 NAP Fabio Tomassini 5 lutego 1996 6 0 Włochy AC Sammaurese

Stroje[edytuj | edytuj kod]

Ubiór sportowy piłkarskiej reprezentacji San Marino nawiązuje kolorystyką do barw flagi San Marino[59]. Kolorem podstawowym jest błękit (obecnie granat), rezerwowym biel[250].

1985-1987
1990-2005
1998-2002
2005-2008
2008-2010
2010-2012
2012-2014
2014-2016
2016-

W strojach łączących obie barwy San Marino występowało w meczach nieoficjalnych w drugiej połowie lat 80. XX wieku. Od 1990 roku obowiązuje jednolita kolorystyka trykotów. W latach 1990-2009 reprezentacja grała w błękitnych strojach firmy Virma. Na przedzie koszulki w widniała wówczas niekiedy grafika z wizerunkiem logo FSGC lub herbu San Marino. Od eliminacji Mistrzostw Europy 2012 drużyna narodowa San Marino występuje w granatowych strojach firmy Adidas.

Reputacja[edytuj | edytuj kod]

Ze względu na osiągane wyniki i amatorski status zawodników reprezentacja San Marino ma bardzo niską reputację wśród kibiców, dziennikarzy, trenerów i piłkarzy[251][252][253]. Sanmaryńscy gracze określani byli pejoratywnym i lekceważącym mianem „turystów”, „kelnerów” lub „chłopców do bicia”[62][254][255]. Selekcjoner Giampaolo Mazza twierdził, iż w meczach przeciwko najsilniejszym w Europie reprezentacjom porażka nie większa niż 0:5 satysfakcjonuje jego zespół[239].

W celu zobrazowania niewielkiego potencjału sportowego reprezentacji San Marino liczba populacji tego kraju porównywana była do łącznej pojemności obiektów piłkarskich[256][257][258]. W środowisku piłkarskim padały postulaty ograniczenia San Marino możliwości uczestniczenia w eliminacjach mistrzostw Europy i mistrzostw świata[251][259][260]. Joachim Löw, José Mourinho i Karl-Heinz Rummenigge wychodzili z propozycją nakazu rozgrywania przezeń preeliminacji[261][262][263]. Ponadto władzom piłkarskim zarzucano brak działań na rzecz podniesienia poziomu piłki nożnej w kraju[264][265]. Roy Hodgson powiedział, iż gra przeciwko zawodnikom, którzy mają tak niski poziom wyszkolenia technicznego i umiejętności może grozić kontuzjami innych graczy[148]. Wyraził również w formie żartu opinię, że na mecz z Sanmaryńczykami można by wystawić reprezentację Anglii w krykiecie, wskutek czego został skrytykowany przez Pier Angelo Manzaroliego[266][267]. W 2007 roku José Mourinho odrzucił propozycję objęcia stanowiska trenera reprezentacji Anglii, gdyż ewentualność rywalizowania z drużynami takimi jak San Marino uznał za stratę czasu i przeszkodę w rozwoju własnej kariery[268][269]. Luis Aragonés publicznie twierdził, że Sanmaryńczycy są zbyt słabi, by grać w meczach kwalifikacyjnych[105]. Na zgrupowaniach przedmeczowych - chcąc zdeprecjonować rywala i zmotywować swoich zawodników - porównywał on swoich przeciwników do reprezentacji San Marino[270][271]. W 2013 roku FSGC wystosowała protest skierowany do brytyjskiego kanału ITV, gdyż jej zdaniem podczas transmisji meczu komentatorzy w szyderczy sposób wyrażali się o reprezentacji San Marino[272][273].

Pomimo tego, piłkarze San Marino spotykali się z oznakami sympatii ze strony kibiców drużyn przeciwnych. W meczach przeciwko Anglii, Hiszpanii i Polsce zdarzało się, iż byli oni po spotkaniu nagradzani oklaskami, w uznaniu ich postawy oraz zaangażowania sportowego[60][105][274].

Bilans ogólny[edytuj | edytuj kod]

San Marino rywalizowało dotychczas w meczach oficjalnych z 42 federacjami. Wszyscy przeciwnicy są członkami konfederacji UEFA. Przeciwnikiem, z którym San Marino mierzyło się w swojej historii najczęściej jest Polska - obie reprezentacje rozegrały między sobą 8 spotkań[275]

Przeciwnik Mecze Wygrane Remisy Porażki Gole + Gole – Bilans Wyg % Rem % Por %
  Albania 2 0 0 2 0 6 -6 0% 0% 100%
  Andora 1 0 0 1 0 2 -2 0% 0% 100%
  Anglia 6 0 0 6 1 37 -36 0% 0% 100%
  Austria 2 0 0 2 1 11 -10 0% 0% 100%
  Azerbejdżan 2 0 0 2 1 6 -5 0% 0% 100%
  Belgia 6 0 0 6 3 33 -30 0% 0% 100%
  Bośnia i Hercegowina 2 0 0 2 1 6 -5 0% 0% 100%
  Bułgaria 2 0 0 2 0 7 -7 0% 0% 100%
  Chorwacja 3 0 0 3 0 18 -18 0% 0% 100%
  Cypr 4 0 0 4 0 9 -9 0% 0% 100%
  Czarnogóra 2 0 0 2 0 9 -9 0% 0% 100%
  Czechy 6 0 0 6 0 31 -31 0% 0% 100%
  Estonia 3 0 1 2 0 3 -3 0% 33,33% 66,66%
  Finlandia 4 0 0 4 1 15 -14 0% 0% 100%
  Grecja 2 0 0 2 0 6 -6 0% 0% 100%
  Hiszpania 4 0 0 4 0 26 -26 0% 0% 100%
  Holandia 6 0 0 6 0 39 -39 0% 0% 100%
  Irlandia 2 0 0 2 1 7 -6 0% 0% 100%
  Irlandia Północna 4 0 0 4 0 14 -14 0% 0% 100%
  Izrael 2 0 0 2 0 13 -13 0% 0% 100%
  Liechtenstein 4 1 1 2 3 4 -1 25% 25% 50%
  Litwa 4 0 0 4 1 9 -8 0% 0% 100%
  Łotwa 4 0 1 3 1 6 -5 0% 25% 75%
  Malta 1 0 0 1 2 3 -1 0% 0% 100%
  Mołdawia 5 0 0 5 0 14 -14 0% 0% 100%
  Niemcy 4 0 0 4 0 34 -27 0% 0% 100%
  Norwegia 4 0 0 4 1 24 -23 0% 0% 100%
  Polska 8 0 0 8 1 33 -32 0% 0% 100%
  Rosja 2 0 0 2 0 11 -11 0% 0% 100%
  Rumunia 3 0 0 3 1 10 -9 0% 0% 100%
  Serbia i Czarnogóra 2 0 0 2 0 8 -8 0% 0% 100%
  Słowacja 4 0 0 4 1 22 -21 0% 0% 100%
  Słowenia 4 0 0 4 0 16 -16 0% 0% 100%
  Szkocja 6 0 0 6 0 19 -19 0% 0% 100%
  Szwajcaria 4 0 0 4 0 22 -22 0% 0% 100%
  Szwecja 4 0 0 4 0 22 -22 0% 0% 100%
  Turcja 4 0 1 3 1 16 -15 0% 25% 75%
  Ukraina 2 0 0 2 0 17 -17 0% 0% 100%
  Walia 4 0 0 4 1 16 -15 0% 0% 100%
  Węgry 4 0 0 4 0 19 -19 0% 0% 100%
  Włochy[a] 2 0 0 2 0 8 -8 0% 0% 100%
  Wyspy Owcze 2 0 0 2 1 6 -5 0% 0% 100%
Ogółem 147 1 4 142 23 637 −614 0,68% 2,72% 96,6%

Aktualizacja: 15 października 2017

Mecze bez porażki[edytuj | edytuj kod]

10 marca 1993
Eliminacje MŚ 1994
San Marino San Marino 0:0 Turcja Turcja Stadion Olimpijski, Serravalle
Sędzia: Michel Piraux (Belgia)


Pierluigi Benedettini (7' Stefano Muccioli) – Mirco Gennari, Mauro Valentini, Claudio Canti, William Guerra, Paolo Daniele ZanottiPier Angelo Manzaroli, Fabio Francini, Marco Mazza (56' Ivan Matteoni), Nicola BacciocchiPaolo Mazza Engin İpekoğluSerhat Güller, Bülent Korkmaz, Ogün Temizkanoğlu, Ali GünçarMehmet Özdilek, Tugay Kerimoğlu, Orhan Çıkırıkçı, Ünal KaramanHami Mandıralı (56' Feyyaz Uçar), Aykut Kocaman (46' Saffet Sancaklı)


25 kwietnia 2001
Eliminacje MŚ 2002
Łotwa Łotwa 1:1 San Marino San Marino Stadion Skonto, Ryga
Sędzia: Karen Nalbandian (Armenia)
Marians Pahars Gol 1' (1:0) Gol 59' Nicola Albani


Aleksandrs KoļinkoOļegs Blagonadeždins, Mihails Zemļinskis, Valērijs Ivanovs (77' Artūrs Zakreševskis), Igors StepanovsVladimirs Koļesņičenko (46' Mihails Miholaps), Vitālijs Astafjevs, Andrejs ŠtolcersAndrejs Rubins, Marians Pahars, Vīts Rimkus (68' Aleksandrs Jeļisejevs) Federico GasperoniNicola Albani, Simone Bacciocchi, Simone Della Balda, Ermanno Zonzini, Damiano VannucciIvan Bugli (79' Roberto Selva), Ivan Matteoni, Riccardo Muccioli, Pier Angelo Manzaroli (89' Luca Nanni) – Andy Selva (82' Paolo Montagna)


20 sierpnia 2003
Mecz towarzyski
Liechtenstein Liechtenstein 2:2 San Marino San Marino Rheinpark Stadion, Vaduz
Sędzia: Guido Wildhaber (Szwajcaria)
Mario Frick Gol 16'
Franz Burgmeier Gol 23'
(2:2) Gol 39' Alex Gasperoni
Gol 45' Nicola Ciacci


Peter JehleDaniel Hasler, Martin Telser (67' Frédéric Gigon), Christof Ritter, Sandro MaierhoferRonny Büchel (59' Fabio D’Elia), Andreas Gerster, Martin Stocklasa, Franz Burgmeier (59' Roger Beck) – Thomas Beck (84' Thomas Nigg), Mario Frick Federico GasperoniCarlo Valentini, Nicola Albani, Simone Bacciocchi, Federico CrescentiniAlex Gasperoni, Michele Moretti (79' Luca Nanni), Michele Marani, Damiano Vannucci (63' Lorenzo Moretti) – Paolo Montagna (88' Alan Toccaceli), Nicola Ciacci (76' Giacomo Bologna)


28 kwietnia 2004
Mecz towarzyski
San Marino San Marino 1:0 Liechtenstein Liechtenstein Stadion Olimpijski, Serravalle
Sędzia: Lawrence Sammut (Malta)
Andy Selva Gol 5' (1:0)


Federico GasperoniCarlo Valentini, Alessandro Della Valle, Simone Bacciocchi, Nicola AlbaniAlex Gasperoni, (85' Paolo Montagna), Marco Domeniconi, Michele Marani (81' Bryan Gasperoni), Riccardo Muccioli (71' Michele Moretti) – Andy Selva (90' Lorenzo Moretti), Nicola Ciacci (53' Damiano Vannucci) Peter JehleDaniel Hasler, Martin Telser, Michael Stocklasa, Martin StocklasaRonny Büchel (57' Raphael Rohrer), Andreas Gerster, Roger Beck (68' Franz-Josef Vogt), Franz Burgmeier, Fabio D’EliaMario Frick


15 listopada 2014
Eliminacje ME 2016
San Marino San Marino 0:0 Estonia Estonia San Marino Stadium, Serravalle
Sędzia: Felix Brych (Niemcy)


Aldo SimonciniFabio Vitaioli, Cristian Brolli, Giovanni Bonini, Davide Simoncini, Mirko PalazziAdolfo Hirsch (60' Manuel Battistini), Nicola Chiaruzzi, Luca Tosi, Matteo Vitaioli (77' Enrico Golinucci) – Andy Selva (82' Danilo Rinaldi) Mihkel AksaluTaijo Teniste, Artjom Artjunin (74' Ingemar Teever), Igor Morozov, Dmitri KruglovIlja Antonov, Aleksandr Dmitrijev, (46' Joel Lindpere), Karol Mets, Konstantin VassiljevHenrik Ojamaa (62' Henri Anier), Sergei Zenjov

Bramki w meczach oficjalnych[edytuj | edytuj kod]

San Marino zdobyło łącznie w spotkaniach oficjalnych 23 bramki. Najwięcej w meczach przeciwko Belgii oraz Liechtensteinowi - po 3. Zdobywcą ostatniego gola jest obrońca Mirko Palazzi, który 4 września 2017 pokonał strzałem głową Səlahəta Ağayeva w meczu z Azerbejdżanem (1:5) w eliminacjach Mistrzostw Świata 2018[276].

# Data Miejsce Przeciwnik Zawodnik Minuta Wynik Ranga meczu
1. 27 marca 1991 Stadion Olimpijski, Serravalle  Rumunia Valdes Pasolini 26' k. 1:3 Eliminacje Mistrzostw Europy 1992
2. 28 października 1992 Ankara 19 Mayıs, Ankara  Turcja Nicola Bacciocchi 53' 1:4 Eliminacje Mistrzostw Świata 1994
3. 17 listopada 1993 Stadio Renato Dall'Ara, Bolonia  Anglia Davide Gualtieri 1' 1:7 Eliminacje Mistrzostw Świata 1994
4. 14 grudnia 1994 Stadion Olimpijski, Helsinki  Finlandia Pier Domenico Della Valle 34' 1:4 Eliminacje Mistrzostw Europy 1996
5. 11 października 1995 Stadion Olimpijski, Serravalle  Wyspy Owcze Mauro Valentini 52' 1:3 Eliminacje Mistrzostw Europy 1996
6. 14 października 1998 Stadion Olimpijski, Serravalle  Austria Andy Selva 81' k. 1:4 Eliminacje Mistrzostw Europy 2000
7. 28 lutego 2001 Stadion Króla Baudouina I, Bruksela  Belgia Andy Selva 90' 1:10 Eliminacje Mistrzostw Świata 2002
8. 25 kwietnia 2001 Stadion Skonto, Ryga  Łotwa Nicola Albani 59' 1:1 Eliminacje Mistrzostw Świata 2002
9. 6 czerwca 2001 Stadion Olimpijski, Serravalle  Belgia Andy Selva 11' 1:4 Eliminacje Mistrzostw Świata 2002
10. 20 sierpnia 2003 Rheinpark Stadion, Vaduz  Liechtenstein Alex Gasperoni 39' 2:2 Mecz towarzyski
11. Nicola Ciacci 45'
12. 28 kwietnia 2004 Stadion Olimpijski, Serravalle  Liechtenstein Andy Selva 5' 1:0 Mecz towarzyski
13. 30 marca 2005 Stadion Olimpijski, Serravalle  Belgia Andy Selva 41' 1:2 Eliminacje Mistrzostw Świata 2006
14. 4 czerwca 2005 Stadion Olimpijski, Serravalle  Bośnia i Hercegowina Andy Selva 40' 1:3 Eliminacje Mistrzostw Świata 2006
15. 7 lutego 2007 Stadion Olimpijski, Serravalle  Irlandia Manuel Marani 86' 1:2 Eliminacje Mistrzostw Europy 2008
16. 17 października 2007 Stadion Olimpijski, Serravalle  Walia Andy Selva 73' 1:2 Eliminacje Mistrzostw Europy 2008
17. 11 października 2008 Stadion Olimpijski, Serravalle  Słowacja Andy Selva 45' 1:3 Eliminacje Mistrzostw Świata 2010
18. 14 sierpnia 2012 Stadion Olimpijski, Serravalle  Malta Manuel Marani 7' 2:3 Mecz towarzyski
19. Danilo Rinaldi 90'+3 k.
20. 10 września 2013 Stadion Olimpijski, Serravalle  Polska Alessandro Della Valle 22' 1:5 Eliminacje Mistrzostw Świata 2014
21. 8 września 2015 Stadion LFF, Wilno  Litwa Matteo Vitaioli 55' 1:2 Eliminacje Mistrzostw Europy 2016
22. 11 października 2016 Ullevaal Stadion, Oslo  Norwegia Mattia Stefanelli 54' 1:4 Eliminacje Mistrzostw Świata 2018
23. 4 września 2017 Bakcell Arena, Baku  Azerbejdżan Mirko Palazzi 73' 1:5 Eliminacje Mistrzostw Świata 2018

Rekordziści[b][edytuj | edytuj kod]

     Kolorem niebieskim zaznaczono obecnych reprezentantów

Najwięcej bramek w reprezentacji[edytuj | edytuj kod]

# Zawodnik Okres gry Bramki Mecze
1.  Andy Selva 1998– 8 73
2.  Manuel Marani 2005–2012 2 33
3.  Nicola Albani 2001–2011 1 40
 Nicola Bacciocchi 1991–2000 1 33
 Nicola Ciacci 2003–2011 1 17
 Alessandro Della Valle 2002– 1 65
 Pier Domenico Della Valle 1991–2000 1 21
 Alex Gasperoni 2003– 1 40
 Davide Gualtieri 1993–1999 1 9
 Mirko Palazzi 2005– 1 37
 Valdes Pasolini 1990–1996 1 14
 Danilo Rinaldi 2008– 1 34
 Mattia Stefanelli 2014– 1 13
 Mauro Valentini 1991–1999 1 23
 Matteo Vitaioli 2007– 1 47

Aktualizacja: 15 października 2017

Najwięcej występów w reprezentacji[edytuj | edytuj kod]

# Zawodnik Okres gry Mecze Bramki
1.  Andy Selva 1998– 73 8
2.  Damiano Vannucci 1996–2012 69 0
3.  Alessandro Della Valle 2002– 65 1
4.  Simone Bacciocchi 1996–2013 60 0
5.  Aldo Simoncini 2006– 59 0
6.  Davide Simoncini 2006– 50 0
7.  Mirco Gennari 1992–2003 48 0
8.  Fabio Vitaioli 2007– 47 0
 Matteo Vitaioli 2007– 47 1
9.  Paolo Montagna 1995–2011 46 0
10.  Carlo Valentini 2002– 45 0

Aktualizacja: 15 października 2017

Ranking FIFA[edytuj | edytuj kod]

Poniższe zestawienie pokazuje pozycje reprezentacji San Marino w comiesięcznych notowaniach Rankingu FIFA[277]. Najwyższą pozycję Sanmaryńczycy zajmowali we wrześniu 1993 roku, kiedy to plasowali się na 118. lokacie wśród 166 sklasyfikowanych federacji[10][16]. Najniższa pozycja to ostatnie, 208. miejsce (od lipca do listopada 2014 roku). W listopadzie 2014 roku San Marino zanotowało najwyższy w historii awans, kiedy to po remisie 0:0 z Estonią w eliminacjach Mistrzostw Europy 2016 uzyskało promocję o 28. miejsc z 208. na 180. lokatę[278]. Od kwietnia 2008 do listopada 2014 reprezentacja San Marino zajmowała nieprzerwanie ostatnie miejsce w rankingu.

Rok / m-c Styczeń Luty Marzec Kwiecień Maj Czerwiec Lipiec Sierpień Wrzesień Październik Listopad Grudzień Średnia
1993 119. 118. 122. 120. 121. 120.
1994 121. 126. 129. 131. 132. 130. 133. 134. 133. 131. 130.
1995 135. 134. 134. 136. 140. 142. 133. 141. 142. 151. 138.
1996 152. 152. 154. 155. 158. 160. 162. 161. 162. 165. 158.
1997 165. 164. 166. 164. 167. 167. 167. 171. 173. 173. 167.
1998 173. 173. 176. 176. 177. 178. 180. 180. 180. 179. 177.
1999 153. 150. 150. 150. 152. 146. 146. 143. 143. 142. 145. 150. 147.
2000 151. 151. 154. 157. 159. 162. 164. 167. 167. 167. 169. 168. 161.
2001 168. 170. 168. 166. 165. 158. 159. 159. 158. 157. 158. 158. 162.
2002 158. 158. 158. 158. 159. 159. 162. 163. 159. 161. 160. 159.
2003 161. 161. 162. 164. 163. 161. 163. 158. 158. 158. 158. 162. 160.
2004 162. 162. 163. 165. 165. 167. 168. 167. 169. 167. 166. 164. 165.
2005 165. 161. 161. 160. 162. 161. 162. 161. 161. 157. 157. 155. 160.
2006 156. 156. 158. 160. 161. 191. 191. 194. 194. 195. 194. 177.
2007 195. 196. 196. 196. 195. 195. 195. 195. 196. 196. 197. 197. 195.
2008 197. 198. 198. 199. 200. 199. 199. 200. 200. 200. 201. 201. 199.
2009 201. 201. 201. 202. 202. 202. 203. 203. 203. 203. 203. 203. 202.
2010 203. 203. i 202. 202. 202. 202. 202. 203. 203. 203. 203. 202.
2011 203. 203. 202. 202. 202. 203. 203. 203. 203. 203. 204. 206. 203.
2012 206. 205. 205. 205. 205. 206. 205. 206. 206. 207. 207. 207. 205.
2013 207. 207. 207. 207. 207. 207. 207. 207. 207. 207. 207. 207. 207.
2014 207. 207. 207. 207. 207. 207. 208. 208. 208. 208. 180. 179. 202.
2015 179. 180. 181. 194. 194. 192. 192. 192. 193. 196. 196. 198. 190.
2016 198. 198. 198. 200. 200. 200. 200. 200. 201. 201. 202. 202. 200.
2017 202. 202. 203. 204. 204. 204. 204. 204. 204. 204. 204. -

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Football team nicknames (ang.). topendsports.com. [dostęp 2017.04.01].
  2. Funny soccer team nicknames (ang.). topendsports.com. [dostęp 2017.04.01].
  3. San Marino sport (ang.). sanmarinosite.com. [dostęp 2017.04.01].
  4. a b Reprezentacja San Marino z nowym trenerem (pol.). eurosport.onet.pl. [dostęp 2017.04.01].
  5. Manzaroli - nuevo seleccionador de San Marino (hiszp.). vavel.com. [dostęp 2017.04.01].
  6. a b c d FSGC - Storia (wł.). fsgc.sm. [dostęp 2017.04.01].
  7. a b c d Gli sviluppi del calcio nella Repubblica di San Marino dal 1985 ad oggi (wł.). calciomondialeweb.it. [dostęp 2017.04.01].
  8. a b San Marino still FIFA’s whipping boys but a side bursting with pride (ang.). theguardian.com. [dostęp 2017.04.01].
  9. Irgendwo zwischen Bhutan und den Caicos-Inseln (niem.). sueddeutsche.de. [dostęp 2017.04.01].
  10. a b Najsłabsi, ale dzielni (pol.). gwizdek24.se.pl. [dostęp 2017.05.27].
  11. 9 reasons why San Marino really is the worst football team of all time (ang.). uk.complex.com. [dostęp 2017.04.01].
  12. a b An interview with the goalkeeper of the world's worst national soccer team (ang.). vice.com. [dostęp 2017.04.01].
  13. a b c San Marino - rywal reprezentacji Polski (pol.). nofootballnofun.blox.pl. [dostęp 2017.04.01].
  14. a b San Marino, tutti i segreti del pareggio contro l'Estonia (wł.). calcioblog.it. [dostęp 2017.05.27].
  15. Rekordsieg: Deutschland gewinnt 13:0 in San Marino (niem.). spiegel.de. [dostęp 2017.05.27].
  16. a b c d San Marino's international playing record makes grim reading (ang.). theguardian.com. [dostęp 2017.05.27].
  17. England’s latest Euro 2016 qualifying opponents San Marino in numbers (ang.). footballpools.com. [dostęp 2017.05.27].
  18. One win, 106 losses, no traffic lights (ang.). nytimes.com. [dostęp 2017.05.27].
  19. a b El. Euro 2016: Gibraltar Polski się nie boi (pol.). sport.pl. [dostęp 2017.11.11].
  20. Gibraltar given full Uefa membership at London Congress (ang.). bbc.com. [dostęp 2017.11.11].
  21. Una San Marino che punta sui giovani, per far nascere talenti (wł.). vavel.com. [dostęp 2017.11.11].
  22. Mazza relishing San Marino's task (ang.). fifa.com. [dostęp 2017.01.27].
  23. a b International: Hill-top ambassadors playing for pride: San Marino's students, painters and bus drivers take the worst record in international football to Wembley tonight. Henry Winter reports (ang.). independent.co.uk. [dostęp 2015.04.05].
  24. a b San Marino: Doceniając małe rzeczy (pol.). czasfutbolu.pl. [dostęp 2015.03.26].
  25. a b Jeepers keepers! Aldo Simoncini has let in 114 goals in 27 games for San Marino (ang.). mirror.co.uk. [dostęp 2015.03.26].
  26. Haben vor Freude geweint (niem.). 11freunde.de. [dostęp 2015.03.22].
  27. San Marino DON'T lose, holding Estonia to a 0:0 draw at home while Switzerland beat Liechtenstein 4:0 in England's group (ang.). dailymail.co.uk. [dostęp 2015.03.26].
  28. Анди Сельва: «Украина - фаворит не только этого матча, но и в целом группы» (ros.). footballua.tv. [dostęp 2015.04.28].
  29. Russia 2018, la "notte magica" di San Marino: gol fuori casa dopo 15 anni (wł.). gazzetta.it. [dostęp 2016.10.26].
  30. a b Il San Marino Stadium (wł.). tuttopisa.it. [dostęp 2015.04.14].
  31. a b San Marino Stadium - Campi di gioco (wł.). sanmarinocalcio.it. [dostęp 2015.04.14].
  32. a b c San Marino: olvidada y opacada por los logros de los demás (hiszp.). marcajeindividual.com. [dostęp 2015.04.07].
  33. Stadiums in San Marino (ang.). worldstadiums.com. [dostęp 2015.04.14].
  34. San Marino Stadium a Serravalle (wł.). fsgc.sm. [dostęp 2015.04.14].
  35. L’Olimpico primo campo "Football Green Live" (wł.). smtvsanmarino.sm. [dostęp 2015.04.14].
  36. L'Olimpico di Serravalle primo campo con il sistema "Football Green Live" (wł.). smtvsanmarino.sm. [dostęp 2015.04.14].
  37. Inaugurato il nuovo San Marino Stadium (wł.). smtvsanmarino.sm. [dostęp 2015.04.14].
  38. Football match: San Marino v Germany 0:13 (ang.). eu-football.info. [dostęp 2017.04.01].
  39. Football match: San Marino v England 0:8 (ang.). eu-football.info. [dostęp 2017.04.01].
  40. a b San Marino 1-2 Rep of Ireland (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2017.10.09].
  41. a b Le origini del calcio nella Repubblica di San Marino (wł.). calciomondialeweb.it. [dostęp 2017.04.02].
  42. San Marino - List of Foundation Dates (ang.). rsssf.com. [dostęp 2015.05.07].
  43. San Marino - List of Champions (ang.). rsssf.com. [dostęp 2015.03.22].
  44. Solid foundations bolster San Marino (ang.). uefa.org. [dostęp 2017.04.06].
  45. a b c d La nazionale A sammarinese: Cenni storici e curiosità (wł.). calciomondialeweb.it. [dostęp 2017.04.02].
  46. a b Trent'anni di Nazionale (wł.). smtvsanmarino.sm. [dostęp 2017.11.11].
  47. San Marino - po raz drugi w tym roku (pol.). sport.wp.pl. [dostęp 2017.11.11].
  48. Men’s tour in Europe (ang.). canadasoccer.com. [dostęp 2017.11.11].
  49. Trent'anni di Nazionale (wł.). smtvsanmarino.sm. [dostęp 2017.04.06].
  50. a b c d San Marino - Il dettaglio delle partite della nazionale: Dall'incontro n.1 (1986) al n.20 (1993) (wł.). calciomondialeweb.it. [dostęp 2017.04.02].
  51. Moldawische Nationalmannschaft gegen San Marino (niem.). moldova-online.travel. [dostęp 2015.08.16].
  52. European Championship 1992 (ang.). rsssf.com. [dostęp 2015.08.15].
  53. a b All’ombra del Titano (wł.). valderrama.it. [dostęp 2017.11.11].
  54. a b San Marino - Svizzera: la prima volta non si scorda mai (wł.). smtvsanmarino.sm. [dostęp 2015.04.05].
  55. La prima volta di San Marino (wł.). socialfootballtv.com. [dostęp 2015.04.21].
  56. Football match: San Marino v Switzerland 0:4 (ang.). eu-football.com. [dostęp 2017.04.01].
  57. a b The last European minnows part 1: San Marino and Liechtenstein (ang.). thepathslesstravelled.wordpress.com. [dostęp 2017.04.01].
  58. Eliminatórias Copa do Mundo 1994 - Estados Unidos: UEFA Grupo 2 (port.). arquivodosmundiais.com. [dostęp 2017.04.01].
  59. a b c d e f Tomasz Lipiński. Z jednym zawodowcem. „Piłka Nożna”, s. 26-27, 03.09.2002. Profus Management. ISSN 0137-4710 (pol.). 
  60. a b c Z pamiętnika Goliata: od bramki Furtoka po powrót Rudego (pol.). hurkowski.wordpress.com. [dostęp 2017.09.07].
  61. Będzie ciężko. San Marino ma dwóch zawodowych... (pol.). sport.fakt.pl. [dostęp 2017.09.07].
  62. a b Piłkarze z San Marino - szczęśliwi outsiderzy (pol.). eurosport.onet.pl. [dostęp 2015.04.21].
  63. San Marino riscatta il calcio in miniatura (wł.). archiviostorico.corriere.it. [dostęp 2015.04.21].
  64. a b 10 marzo 2013: 20 anni dal primo punto mondiale (wł.). smtvsanmarino.sm. [dostęp 2015.04.21].
  65. Jan Furtok o meczu z San Marino (pol.). sport.wp.pl. [dostęp 2015.04.21].
  66. Furtok o golu zdobytym ręką w meczu z San Marino: Zadziałał instynkt (pol.). dziennikzachodni.pl. [dostęp 2015.04.21].
  67. Wicekról strzelców Bundesligi i pogromca… San Marino (pol.). czasfutbolu.pl. [dostęp 2015.04.21].
  68. San Marino - niebieskie pogotowie punktowe (pol.). pozielonejtrawie.pl. [dostęp 2016.09.12].
  69. San Marino pokonane. Zadanie wykonane (pol.). przegladsportowy.pl. [dostęp 2015.03.26].
  70. On strzelił gola Anglii już w 9. sekundzie! (pol.). babol.pl. [dostęp 2015.03.26].
  71. The goal San Marino will never forget (ang.). uefa.com. [dostęp 2015.04.05].
  72. England vs San Marino: Davide Gualtieri never tires of reliving the World Cup night in 1993 (ang.). telegraph.co.uk. [dostęp 2015.03.26].
  73. Das 8-sekunden-tor San Marinos gegen England (niem.). tagesanzeiger.ch. [dostęp 2015.03.22].
  74. American adventures decided by high drama (ang.). fifa.com. [dostęp 2017.09.07].
  75. Gibraltar 0-6 Belgium: Christian Benteke scores after SEVEN seconds on his way to hat-trick in romp (ang.). dailymail.co.uk. [dostęp 2017.09.07].
  76. Davide Gualtieri: The man from San Marino who shocked England (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 2015.03.26].
  77. Gualtieri stuns England with early San Marino strike (ang.). thefa.com. [dostęp 2015.03.26].
  78. Students, bank clerks and barmen... Meet the everyday San Marino players ready to take on England (ang.). dailymail.co.uk. [dostęp 2015.03.22].
  79. Remember San Marino in 1993? What happened in England's World Cup humiliation... and to those who lined up in Graham Taylor's final outing (ang.). dailymail.co.uk. [dostęp 2015.03.26].
  80. Il ruggito del San Marino che fede tremare i Leoni (wł.). tribunaitalia.it. [dostęp 2015.04.06].
  81. Venerdì sera c'è Inghilterra - San Marino. Ricordando uno strano, storico record (wł.). tempi.it. [dostęp 2015.03.26].
  82. European Championship 1996 qualifications (ang.). rsssf.com. [dostęp 2015.08.15].
  83. Faroe Islands team profile (ang.). uefa.com. [dostęp 2015.04.23].
  84. Football match: San Marino v Faroe Islands 1:3 (ang.). eu-football.info. [dostęp 2017.04.01].
  85. Football match: Finland v San Marino 4:1 (ang.). eu-football.info. [dostęp 2017.04.01].
  86. Eliminatórias Copa do Mundo 1998 - França: UEFA Grupo 7 (port.). arquivodosmundiais.com. [dostęp 2017.04.01].
  87. Massimo Bonini - najlepszy piłkarz w historii San Marino (pol.). sport.pl. [dostęp 2017.10.09].
  88. Football match: San Marino v Belgium 0:3 (ang.). eu-football.info. [dostęp 2017.10.09].
  89. Sanmaryńska legenda Juventusu - historia Massimo Boniniego (pol.). transfery.info. [dostęp 2017.10.09].
  90. Giampaolo Mazza - Profile (ang.). uefa.com. [dostęp 2017.04.01].
  91. European Championship 2000 (ang.). rsssf.com. [dostęp 2017.04.01].
  92. San Marino - Record International Players (ang.). rsssf.com. [dostęp 2017.04.01].
  93. Football match: San Marino v Austria 1:4 (ang.). eu-football.info. [dostęp 2017.10.09].
  94. Eliminatórias Copa do Mundo 2002 - Japão/Coreia do Sul: UEFA Grupo 6 (port.). arquivodosmundiais.com. [dostęp 2017.04.01].
  95. Football match: Latvia - San Marino 1:1 (ang.). eu-football.info. [dostęp 2017.04.01].
  96. a b Riga mortis (ang.). wsc.co.uk. [dostęp 2015.05.10].
  97. English coach out after San Marino disaster (ang.). baltictimes.com. [dostęp 2015.05.10].
  98. Sanmarīno amatieri ‘apspēlē’ Latvijas izlases futbolistus (łot.). delfi.lv. [dostęp 2015.05.10].
  99. 10 of the best for rampant Belgium (ang.). heraldscotland.com. [dostęp 2016.09.12].
  100. Selva steals show in last minute (ang.). independent.co.uk. [dostęp 2016.09.12].
  101. European Championship 2004 (ang.). rsssf.com. [dostęp 2016.10.09].
  102. Football match: San Marino v Latvia 0:1 (ang.). eu-football.info. [dostęp 2017.10.09].
  103. Lisztes leads Hungarian charge (ang.). uefa.com. [dostęp 2017.04.01].
  104. Eliminatórias Copa do Mundo 2006 - Alemanha: UEFA Grupo 7 (port.). arquivodosmundiais.com. [dostęp 2017.04.01].
  105. a b c d e Najlepszy pośród najgorszych - historia Andy'ego Selvy (pol.). weszlo.com. [dostęp 2015.05.19].
  106. a b San Marino pod lupą - anegdoty i ciekawostki (pol.). sport.tvp.pl. [dostęp 2015.05.20].
  107. European Championship 2008 (ang.). rsssf.com. [dostęp 2015.08.15].
  108. Football match: San Marino v Germany 0:13 (ang.). eu-football.info. [dostęp 2017.04.01].
  109. Records tumble as Germany soar (ang.). uefa.com. [dostęp 2017.10.02].
  110. San Marino 0-13 Germany (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2015.05.20].
  111. European Championship Qualifying: Six of the biggest wins in recent history (ang.). betting.betfair.com. [dostęp 2017.10.02].
  112. Das große Preisschießen von San Marino (niem.). faz.net. [dostęp 2017.10.02].
  113. a b EM-Qualifikation: Preisschießen gegen San Marino (niem.). stern.de. [dostęp 2017.10.02].
  114. Germany hammers San Marino 13-0 (ang.). sports.ndtv.com. [dostęp 2015.05.20].
  115. Ireland's intervention seconds from time salvages three points for the boys in green (ang.). theguardian.com. [dostęp 2017.10.09].
  116. UEFA EURO 2008 statistics: Fouls suffered (ang.). uefa.com. [dostęp 2017.10.09].
  117. a b Federico Crescentini disperso: poche le speranze (wł.). smtvsanmarino.sm. [dostęp 2017.11.21].
  118. Staunton seeks serene show in uneasy times (ang.). independent.co.uk. [dostęp 2017.11.21].
  119. Eliminatórias Copa do Mundo 2010 - África do Sul: UEFA Grupo 3 (port.). arquivodosmundiais.com. [dostęp 2017.05.27].
  120. Football match: San Marino v Slovakia 1:3 (ang.). eu-football.info. [dostęp 2017.05.27].
  121. San Marino - Polska 0:2 (pol.). wprost.pl. [dostęp 2015.06.05].
  122. Football match: Poland v San Marino 10:0 (ang.). eu-football.info. [dostęp 2017.05.27].
  123. Polacy zdemolowali San Marino! Rekordowe 10:0! (pol.). przegladsportowy.pl. [dostęp 2017.05.27].
  124. Polska - San Marino: Dwa nowe rekordy (pol.). sport.pl. [dostęp 2017.05.27].
  125. Blesk motivuje San Marino: Vyhrajte a máte milion! (cz.). isport.blesk.cz. [dostęp 2015.03.28].
  126. Czech newspaper offers San Marino cash prize for beating Slovenia (ang.). offthepost.info. [dostęp 2017.10.07].
  127. Football match: San Marino v Slovenia 0:3 (ang.). eu-football.info. [dostęp 2017.10.07].
  128. European Championship 2012 (ang.). rsssf.com. [dostęp 2016.10.09].
  129. El. MŚ 2014. Z kim zmierzy się Polska? W San Marino nie ma kelnerów (pol.). sport.pl. [dostęp 2016.11.12].
  130. Football match: Sweden v San Marino 6:0 (ang.). eu-football.info. [dostęp 2017.10.02].
  131. San Marino - five facts about football's underdogs (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 2017.10.02].
  132. England vs San Marino: Simoncini - cheating death to facing Rooney (ang.). bbc.com. [dostęp 2017.10.02].
  133. San Marino on the end of record Netherlands win (ang.). uefa.com. [dostęp 2017.10.02].
  134. Netherlands 11-0 San Marino: Arsenal striker Robin van Persie nets four in record victory (ang.). goal.com. [dostęp 2015.08.08].
  135. Victorie Tricolorii au învins cu cel mai mare scor din istoria meciurilor oficiale. Moldova - San Marino 4-0 (rum.). adevarul.ro. [dostęp 2015.08.08].
  136. Moldova - San Marino: 4-0 în faţa unor bucătari, secretari şi electricieni (rum.). timpul.md. [dostęp 2015.08.08].
  137. Eliminatórias Copa do Mundo 2014 - Brasil: UEFA Grupo H (port.). arquivodosmundiais.com. [dostęp 2017.10.09].
  138. England stay serious against lowly San Marino (ang.). jamaicaobserver.com. [dostęp 2017.04.01].
  139. Poland sink San Marino to keep dream alive (ang.). uefa.com. [dostęp 2015.08.10].
  140. Alessandro Della Valle - ten sprzedawca ceramiki ośmieszył Polskę (pol.). sport.se.pl. [dostęp 2015.08.10].
  141. San Marino se trefilo po pěti letech, bezgólová tak zůstává v kvalifikaci jen Andorra (cz.). hattrick.cz. [dostęp 2015.08.10].
  142. Alessandro Della Valle a "national hero" after scoring tiny San Marino’s first goal in five years (ang.). nydailynews.com. [dostęp 2015.08.10].
  143. Hodgson bemoans Simoncini challenge (ang.). football.co.uk. [dostęp 2015.04.21].
  144. Roy Hodgson furious at Theo Walcott injury from San Marino goalkeeper (ang.). theguardian.com. [dostęp 2015.08.10].
  145. Simoncini jak Schumacher (pol.). sport.wp.pl. [dostęp 2015.08.10].
  146. Ouch! Theo Walcott clash with Aldo Simoncini sparks comparisons with Schumacher/Battiston (ang.). 101greatgoals.com. [dostęp 2015.08.10].
  147. When protecting goalkeepers goes too far (ang.). nytimes.com. [dostęp 2015.08.10].
  148. a b England negotiate San Marino mismatch (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 2015.04.21].
  149. Walcott blow for England (ang.). express.co.uk. [dostęp 2015.08.10].
  150. FIFA World Cup 2014 qualifiers statistics: Team yellow cards (ang.). uefa.com. [dostęp 2015.08.10].
  151. a b Giampaolo Mazza quitte son poste de coach de Saint-Marin après 15 ans (fr.). rtbf.be. [dostęp 2015.08.11].
  152. Rezygnacja selekcjonera reprezentacji San Marino (pol.). eurofutbol.pl. [dostęp 2015.08.11].
  153. Eliminatórias Eurocopa 2016 - França: Grupo E (port.). arquivodosmundiais.com. [dostęp 2017.10.09].
  154. Football match: San Marino v Estonia 0:0 (ang.). eu-football.info. [dostęp 2017.10.09].
  155. European Championship qualifying - group E: San Marino 0-0 Estonia (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 2017.10.09].
  156. La Provincia del Gol: Matteo Vitaioli, l'operaio che ha rotto l'astinenza del gol di San Marino (wł.). it.eurosport.com. [dostęp 2016.01.05].
  157. San Marino przełamało niechlubną serię (pol.). sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2016.01.05].
  158. Football match: Lithuania v San Marino 2:1 (ang.). eu-football.info. [dostęp 2017.04.02].
  159. a b San Marino: Nazionali minacciano sciopero: "Boicottiamo trasferta in Slovenia" (wł.). repubblica.it. [dostęp 2016.02.02].
  160. Lo sciopero dei calciatori che ha fatto tremare San Marino (wł.). it.eurosport.com. [dostęp 2016.02.02].
  161. La nazionale di San Marino in sciopero, fermi gli allenamenti (wł.). altarimini.it. [dostęp 2016.02.02].
  162. Comunicato stampa Associazione Sammarinese Calciatori (wł.). emiliaromagnasport.com. [dostęp 2016.02.02].
  163. La nazionale di San Marino interrompe lo sciopero (wł.). corriereromagna.it. [dostęp 2016.02.02].
  164. San Marino: I calciatori incontrano la federazione, si gioca e lo sciopero sarà revocato (wł.). giornalesm.com. [dostęp 2016.02.02].
  165. UEFA EURO 2016 Statistics - Attempts (ang.). uefa.com. [dostęp 2016.02.02].
  166. Eliminatórias Copa do Mundo 2018 - Rússia: UEFA Grupo 3 (port.). arquivodosmundiais.com. [dostęp 2017.10.09].
  167. Norge afværger blamage mod San Marino i slutfasen (duń.). sport.tv2.dk. [dostęp 2017.10.02].
  168. Norge slet i 75 minutter: Fryktet det verste (norw.). vg.no. [dostęp 2017.11.18].
  169. Selva crack, cede il tendine d'achille (wł.). smtvsanmarino.sm. [dostęp 2017.11.18].
  170. San Marino. Grave infortunio per il capitano Andy Selva (wł.). giornalesm.com. [dostęp 2017.11.18].
  171. Azərbaycanın futbolçuları San-Marino yığmasını darmadağın etdi (azer.). sputnik.az. [dostęp 2017.11.18].
  172. Azerbaijan 5-1 San Marino (ang.). uefa.com. [dostęp 2017.11.18].
  173. Calcio scommesse: mano morbida della Commissione Disciplinare (wł.). smtvsanmarino.sm. [dostęp 2017.11.18].
  174. I 4 calciatori deferiti rischiano 2 anni di squalifica (wł.). smtvsanmarino.sm. [dostęp 2017.11.18].
  175. Studenti, impiegati e baristi. Ecco gli eroi del weekend sammarinese (wł.). bologna.repubblica.it. [dostęp 2015.04.06].
  176. Polacy wreszcie dziś wygrają! Ale grają z amatorami! (pol.). sport.fakt.pl. [dostęp 2017.01.11].
  177. What a bunch of amateurs! Guide to San Marino part-timers' day jobs (ang.). metro.co.uk. [dostęp 2015.03.22].
  178. Factory worker, lawyer and office clerk: The everyday jobs of the San Marino team (ang.). 90min.com. [dostęp 2015.03.26].
  179. England vs San Marino: Meet the accountants, electricians and students that play for FIFA's lowest-ranked team (ang.). telegraph.co.uk. [dostęp 2015.03.22].
  180. 8,3 secondi di gloria: Il record di Davide Gualtieri (wł.). storiedicalcio.altervista.org. [dostęp 2015.03.26].
  181. Kto gra w San Marino? (pol.). ofsajd.onet.pl. [dostęp 2015.03.26].
  182. European Qualifiers 2016 - Le convocazioni del C.T. Manzaroli (wł.). fsgc.sm. [dostęp 2017.04.01].
  183. San Marino har vunnet én landskamp - de har forsøkt 137 ganger (norw.). vg.no. [dostęp 2017.04.01].
  184. a b Novara, esordio per Benedettini: quarto sammarinese della storia della B (ang.). goal.com. [dostęp 2017.04.03].
  185. La prima in B di Elia Benedettini (wł.). smtvsanmarino.sm. [dostęp 2017.04.03].
  186. Massimo Bonini - kolega z boiska Bońka (pol.). sport.wp.pl. [dostęp 2015.04.18].
  187. В составе сборной Сан-Марино в матче с Молдовой не будет играть ключевой игрок (ros.). point.md. [dostęp 2015.04.28].
  188. Legenda Juventusu dla Polsatsport.pl: Boniek może pomóc polskiej piłce (pol.). polsatsport.pl. [dostęp 2016.09.12].
  189. a b Massimo Bonini - watercarrier to the stars (ang.). putnielsingoal.com. [dostęp 2015.04.18].
  190. a b c Bonini, San Marino's unsung hero (ang.). uefa.com. [dostęp 2015.04.18].
  191. Massimo Bonini: Al centro del sacrificio (wł.). storiedicalcio.altervista.org. [dostęp 2015.04.18].
  192. Juve take back Boniek star (ang.). football-italia.net. [dostęp 2015.04.18].
  193. a b Sanmarińczycy nie gęsi, swojego idola mają. Grande Massimo Bonini (pol.). zczuba.pl. [dostęp 2015.04.18].
  194. Massimo Bonini (wł.). ilpalloneracconta.blogspot.ca. [dostęp 2015.04.18].
  195. a b Gli eroi in bianconero: Massimo Bonini (wł.). tuttojuve.com. [dostęp 2015.04.18].
  196. Massimo Bonini: Meet San Marino's finest ever player (ang.). independent.co.uk. [dostęp 2015.04.18].
  197. a b c Wielkie męczarnie w maleńkiej republice (pol.). slowfoot.pl. [dostęp 2015.04.18].
  198. Guliwer w Krainie Liliputów (pol.). rfbl.pl. [dostęp 2015.04.18].
  199. Just rewards for modest man (ang.). uefa.com. [dostęp 2015.04.18].
  200. Mancini: "A 20 anni ne ho combinate più di Balotelli" (wł.). corrieredellosport.it. [dostęp 2015.04.22].
  201. Marco Macina, da gemello di Roberto Mancini alla caduta nell’anonimato (wł.). mediapolitika.com. [dostęp 2016.09.12].
  202. Chiorri, stella Tricolor a Cuba (wł.). gazzetta.it. [dostęp 2015.04.22].
  203. a b c Marco Macina: da grande promessa a semplice meteora (wł.). storiepallonare.blogspot.com. [dostęp 2015.04.22].
  204. European U-16 Championship 1982 (ang.). rsssf.com. [dostęp 2017.04.08].
  205. a b Questo calcio usa e getta (wł.). gazzetta.it. [dostęp 2015.04.22].
  206. Lo riconoscete? - Marco Macina (wł.). calciomercato.it. [dostęp 2015.04.22].
  207. Selva, Mifsud, Frick... Wielcy bohaterowie mikroskopijnych krajów (pol.). weszlo.com. [dostęp 2016.03.04].
  208. Футболисты Сан-Марино будут счастливы, если смогут забить Украин (ros.). zn.ua. [dostęp 2015.04.28].
  209. San Marino nella storia: La nazionale più scarsa del Mondo conquista il primo punto nelle qualificazioni agli europei (wł.). dagospia.com. [dostęp 2015.04.23].
  210. Lewandowski kontra anonim. Jak strzelają w reprezentacji? (pol.). sport.tvn24.pl. [dostęp 2015.05.04].
  211. 53 derrotas seguidas e contando: conheça a pior seleção do mundo nos últimos cinco anos (port.). espn.uol.com.br. [dostęp 2015.04.06].
  212. Zoom sur Andy Selva, attaquant de la sélection de Saint-Marin (fr.). coupfranc.fr. [dostęp 2016.09.12].
  213. Нестандартно о футболе - Анди Сельва (ros.). sports.ru. [dostęp 2015.04.28].
  214. Selva chce postraszyć Polaków! (pol.). pilkanozna.pl. [dostęp 2015.05.04].
  215. Mazza relishing San Marino's task (ang.). fifa.com. [dostęp 2015.05.04].
  216. Анди Сельва: «Для Сан-Марино и один гол Украине станет праздником» (ros.). sports.ru. [dostęp 2015.04.28].
  217. 28 April 2004 - You know clash of the titans? This was nothing like that (ang.). tdifh.blogspot.com. [dostęp 2015.05.04].
  218. San Marino have made little progress in recent years (ang.). worldsoccer.com. [dostęp 2015.05.10].
  219. Mediterranean Games 1987 (Syria) (ang.). rsssf.com. [dostęp 2017.04.02].
  220. Fiesta del calcio (wł.). fsgc.sm. [dostęp 2017.04.02].
  221. Football manager: Giorgio Leoni (ang.). eu-football.info. [dostęp 2017.04.02].
  222. L’Under 21 ha convinto Leoni (wł.). sanmarinoworld.com. [dostęp 2015.04.06].
  223. Malore per il coordinatore delle nazionali Giorgio Leoni (wł.). smtvsanmarino.sm. [dostęp 2017.04.02].
  224. World Cup 1998 Qualifying (ang.). rsssf.com. [dostęp 2015.04.05].
  225. Mazza still the man for San Marino: 14 years and counting for Europe's longest-serving international boss (ang.). dailymail.co.uk. [dostęp 2015.04.06].
  226. We meet the world’s worst team (ang.). thesun.co.uk. [dostęp 2015.03.22].
  227. Mazza, una leggenda nonostante 83 sconfitte (wł.). eurosport.yahoo.com. [dostęp 2015.04.06].
  228. Giampaolo Mazza: 15 anni da CT (wł.). smtvsanmarino.sm. [dostęp 2015.04.06].
  229. San Marino, si dimette il CT Giampaolo Mazza (wł.). mondosportivo.it. [dostęp 2017.05.27].
  230. L'ormai ex C.T. Giampaolo Mazza, ospite a "Carte Scoperte", si è tolto diversi sassi dalle scarpe (wł.). smtvsanmarino.sm. [dostęp 2015.04.06].
  231. DT de San Marino deja su cargo tras 15 años y ser el más perdedor del mundo (hiszp.). latercera.com. [dostęp 2015.04.08].
  232. Giampaolo Mazza zrezygnował z prowadzenia San Marino (pol.). eurosport.onet.pl. [dostęp 2015.04.06].
  233. Headache over! Think your manager is bad? San Marino boss Mazza resigns after earning just one point in 15 years (ang.). dailymail.co.uk. [dostęp 2015.04.06].
  234. England prepare to face the team for whom the result does not matter (ang.). theguardian.com. [dostęp 2015.04.08].
  235. a b San Marino coach Giampaolo Mazza stands down after winning just one point in 15 years (ang.). mirror.co.uk. [dostęp 2015.04.06].
  236. Coach San Marino weg na 82 nederlagen en 371 tegengoals (niderl.). vi.nl. [dostęp 2015.04.11].
  237. Guadagna un solo punto in 15 anni: il ct Giampaolo Mazza si è dimesso (wł.). calciomercato.com. [dostęp 2015.04.06].
  238. E'nata l'Associazione Sammarinese Allenatori Calcio (wł.). newsrimini.it. [dostęp 2015.04.06].
  239. a b San Marino vs England: for Sammaranese coach Giampaolo Mazza a 5-0 defeat would be seen as victory (ang.). telegraph.co.uk. [dostęp 2015.04.06].
  240. Europe's longest-serving national-team coaches (ang.). uefa.com. [dostęp 2015.04.08].
  241. San Marino, Mazza si dimette: era il ct più longevo (wł.). tgcom24.mediaset.it. [dostęp 2015.04.06].
  242. a b Pierangelo Manzaroli - Profile (ang.). uefa.com. [dostęp 2017.04.01].
  243. Pierangelo Manzaroli, il "titano" delle prime volte (wł.). calcioesteronews.it. [dostęp 2017.04.01].
  244. San Marino: la Nazionale a Pierangelo Manzaroli (wł.). smtvsanmarino.sm. [dostęp 2017.04.01].
  245. Ufficiale: Manzaroli nuovo CT della Nazionale (wł.). smtvsanmarino.sm. [dostęp 2017.04.01].
  246. a b Manzaroli replaces Mazza as San Marino coach (ang.). uefa.com. [dostęp 2017.04.01].
  247. El. ME: Niespodzianki, sensacje i pewniaki. San Marino przerwało passę 61 porażek! (pol.). przegladsportowy.pl. [dostęp 2017.04.01].
  248. San Marino claim FIRST EVER Euro qualifying point after holding Estonia to memorable draw (ang.). mirror.co.uk. [dostęp 2017.04.01].
  249. San Marino: ufficiali i 23 che sfideranno la Norvegia (wł.). smtvsanmarino.sm. [dostęp 2017.10.08].
  250. National teams - team colors (ang.). rsssf.com. [dostęp 2015.03.27].
  251. a b Rubbish like this must be thrown out! Inept San Marino simply not good enough to play on grand stage (ang.). dailymail.co.uk. [dostęp 2015.03.22].
  252. Roy Hodgson conscious of real test on Tuesday after San Marino rout (ang.). footytube.com. [dostęp 2015.08.10].
  253. Wygrać bez oklasków (pol.). ligamistrzow.com. [dostęp 2015.04.06].
  254. Kelnerzy zostaną w swoich knajpach? Niepewna przyszłość kadry San Marino (pol.). weszlo.com. [dostęp 2015.04.06].
  255. England face perennial whipping boys San Marino (ang.). gulfnews.com. [dostęp 2015.04.06].
  256. Соперник Украины: пять интересных фактов о сборной Сан-Марино (ros.). news.liga.net. [dostęp 2015.04.28].
  257. ĐT San Marino: Vượt lên nỗi lo “cơm áo gạo tiền” để chơi bóng (wiet.). bongdaplus.vn. [dostęp 2017.12.02].
  258. You could fit the entire population of San Marino into the empty seats at Wembley (ang.). mirror.co.uk. [dostęp 2015.04.28].
  259. European Qualifiers: San Marino manager Pierangelo Manzaroli looks to limit damage (ang.). skysports.com. [dostęp 2015.05.19].
  260. San Marino fiercely hit back at Thomas Muller with ten point letter after the Germany ace questions the point of playing the minnows (ang.). dailymail.co.uk. [dostęp 2016.11.15].
  261. Моуриньо за исключение слабых сборных из отборочных турниров (ros.). football.ua. [dostęp 2017.11.18].
  262. Löw wants smaller nations to pre-qualify (ang.). timesofmalta.com. [dostęp 2017.11.18].
  263. Thomas Muller was right! San Marino should have to win qualifier before playing Germany, says Bayern Munich chairman Karl-Heinz Rummenigge (ang.). dailymail.co.uk. [dostęp 2017.11.18].
  264. San Marino - The begining of a new era after Giampaolo Mazza’s departure (ang.). soccersouls.com. [dostęp 2017.11.18].
  265. After manager departure San Marino can appoint someone willing to compete (ang.). backpagefootball.com. [dostęp 2015.04.21].
  266. Roy Hodgson accused of disrespect after joking that England's cricketers could play against San Marino (ang.). mirror.co.uk. [dostęp 2015.09.05].
  267. Roy Hodgson under fire after claiming that even England cricket team could play against San Marino (ang.). dailymail.co.uk. [dostęp 2015.09.05].
  268. Mulher de Mourinho evitou que o treinador assumisse a Inglaterra (port.). lancenet.com.br. [dostęp 2015.04.06].
  269. José Mourinho: My wife told me to snub England manager's job (ang.). telegraph.co.uk. [dostęp 2015.04.06].
  270. Scots "like San Marino" (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2015.04.06].
  271. You're just like San Marino: Spain's rising star Reyes pays Scots team the ultimate insult (ang.). thefreelibrary.com. [dostęp 2017.05.27].
  272. San Marino FA rants on Twitter over rude ITV coverage of England trashing (ang.). metro.co.uk. [dostęp 2017.05.27].
  273. San Marino FA complain about "disgraceful" ITV coverage on Twitter (ang.). joe.ie. [dostęp 2017.05.27].
  274. England gorge on San Marino but save their energy for a tougher task (ang.). theguardian.com. [dostęp 2017.05.27].
  275. Alessandro Della Valle: Kim jest piłkarz z San Marino, który ośmieszył Polaków? (pol.). mowimyjak.se.pl. [dostęp 2017.10.08].
  276. Azerbaijan beat San Marino 5-1 in FIFA World Cup qualifying round (ang.). azertag.az. [dostęp 2017.10.08].
  277. FIFA/Coca-Cola World Ranking (ang.). fifa.com. [dostęp 2017.05.27].
  278. Nazionale Maggiore: riprende la preparazione dopo lo stop natalizio (wł.). smtvsanmarino.sm. [dostęp 2017.05.27].

Uwagi

  1. a b Statystyki nie obejmują nieuznawanego przez FIFA i FIGC meczu z Włochami rozegranego 31 maja 2017
  2. Statystyki nie obejmują spotkań rozegranych przed afiliacją FSGC z FIFA i UEFA oraz nieuznawanego przez FIFA i FIGC meczu z Włochami rozegranego 31 maja 2017

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


ODP | Azja
katlog link1-6.wmtrasnfer.pl | link do strony | Tani i sprawdzony fax internetowy tylko w sieci ExtraVoIP.pl! | konferencyjne | Święta Wielkanocne w górach Wielkanoc w górach Święta Wielkej Nocy