Reprezentacja Serbii i Czarnogóry w piłce nożnej mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Serbia i Czarnogóra
Federalna Republika Jugosławii (do 2003)
Przydomek Plavi (Плави) (Niebiescy)
Związek Fudbalski savez Srbije i Crne Gore Фудбалски савез Србије и Црне Горе
Fudbalski savez SR Jugoslavije Фудбалски савез СР Југославије (do 2003)
Skrót FIFA SCG
YUG (do 2003)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 Brazylia 2:0  Jugosławia
(Porto Alegre, Brazylia; 23 grudnia 1994)
Najwyższe zwycięstwo
 Wyspy Owcze 1:8  Jugosławia
(Toftir, Wyspy Owcze; 6 października 1996)
Najwyższa porażka
 Argentyna 6:0  Serbia i Czarnogóra
(Gelsenkirchen, Niemcy; 16 czerwca 2006)

Reprezentacja Serbii i Czarnogóry w piłce nożnej mężczyzn była narodową drużyną piłkarską. Do 2003 występowała jako Federalna Republika Jugosławii. W wyniku referendum oraz ogłoszenia niepodległości przez Czarnogórę doszło likwidacji państwa Serbia i Czarnogóra, a wraz z nim reprezentacji.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Mimo iż niepodległość Jugosławii ogłoszono 28 kwietnia 1992 roku, to z powodu międzynarodowych sankcji nałożonych na ten kraj z powodu wojny w Bośni reprezentacja pierwszy mecz zagrała dopiero w grudniu 1994 roku. Do 1996 roku rozgrywała wyłącznie spotkania towarzyskie, gdyż z eliminacji do Mundialu 1994 i Euro 1996 została wykluczona. Wcześniej jeszcze przed rozpadem "starej" Jugosławii reprezentacja zdołała się zakwalifikować po sportowej walce na Euro 1992, jednak także z powodu międzynarodowych sankcji reprezentacja została wykluczona z mistrzostw, a jej miejsce zajęła druga w swojej grupie eliminacyjnej Dania, która później zdobyła mistrzostwo Europy.

Zadebiutowała w kwalifikacjach do Mundialu 1998. Drużyna prowadzona przez Slobodana Santrača z Predragiem Mijatovicem, Miroslavem Djukicem, Sinišą Mihajlovicem i Darko Kovačevicem w składzie wprawdzie została wyprzedzona w grupie przez Hiszpanię, ale pokonała m.in. ówczesnych wicemistrzów Starego Kontynentu Czechów. Jugosłowianie grali ofensywnie i efektownie, i właśnie wtedy doczekali się przezwiska "Brazylijczycy Europy". W barażach nie dali szans Węgrom (7:1 i 5:0).

Na Mundialu zaprezentowali się przyzwoicie. W 1/8 finału po wyrównanym meczu i w dość pechowych okolicznościach (Mijatović nie strzelił karnego w ostatniej minucie) przegrali 1:2 z Holandią.

Dwa lata później, na Euro 2000, reprezentacja dowodzona tym razem przez 70-letniego Vujadina Boškova również odpadła w drugiej rundzie, a ich pogromcami (przegrali 1:6) tak jak w 1998 roku byli Holendrzy. Na pocieszenie Jugosłowianom pozostała korona strzelców turnieju dla Savo Miloševica.

Od czasu zakończenia mistrzostw Europy rozpoczął się kryzys drużyny narodowej, pogłębiany częstymi zmianami selekcjonerów. Rezygnacja z gry w kadrze najlepszych piłkarzy i wysoki stopień korupcji w związku piłkarskim to największe bolączki futbolu serbskiego u progu XXI wieku. W eliminacjach do Mundialu 2002 reprezentacja dała się wyprzedzić Rosji i Słowenii, a w kwalifikacjach do Euro 2004, w których po raz pierwszy wystąpiła pod nazwą Serbii i Czarnogóry – Włochom i Walijczykom.

Wydawało się, że powoli drużyna zaczyna wychodzić z zapaści. W połowie 2003 roku selekcjonerem został Ilija Petković. Zmieniły się również władze związku, na nowego prezesa wybrano byłego reprezentanta Jugosławii Dragan Stojkovicia. Trener Petković postawił na piłkarzy nieogranych na międzynarodowych boiskach i zrezygnował z usług większości gwiazd. Efektem jego polityki kadrowej był udany występ w eliminacjach do Mundialu 2006 i awans do tego turnieju z pierwszego miejsca (Serbowie wyprzedzili m.in. Hiszpanię i Belgię). Największą siłą drużyny była wówczas defensywa. Bramkarz Dragoslav Jevrić i obrońcy Goran Gavrancić, Ivica Dragutinović, Mladen Krstajić, Nemanja Vidić (który dzięki dobrym występom w kadrze został kupiony przez Manchester United) oraz Marjan Marković grali na tyle skutecznie, że reprezentacja straciła w kwalifikacjach tylko jedną bramkę. Zupełnie inaczej zaprezentowała się w samym turnieju. Serbowie i Czarnogórcy odpadli już po fazie grupowej, przegrywając wszystkie trzy spotkania, w których zanotowali bilans bramek 2:10.

21 maja 2006 roku w Czarnogórze odbyło się referendum niepodległościowe. Jego wynik oznaczał odłączenie państwa od Serbii i tym samym powstanie nowej reprezentacji piłkarskiej, która na arenie międzynarodowej zadebiutowała w eliminacjach do Mundialu 2010.

O piłkarskiej reprezentacji Czarnogóry czytaj tu.
O piłkarskiej reprezentacji Serbii czytaj tu.

Udział w międzynarodowych turniejach[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Udział w igrzyskach olimpijskich
Rok Kwalifikacje Wynik
III Republika Francuska 1900 Nie brała udziału
Stany Zjednoczone 1904
Wielka Brytania 1908
Szwecja 1912
Belgia 1920 Nie brała udziału,
była częścią Królestwa
Jugosławii
III Republika Francuska 1924
Holandia 1928
III Rzesza 1936
Wielka Brytania 1948 Nie brała udziału,
była częścią SFRJ
Finlandia 1952
Australia 1956
Włochy 1960
Japonia 1964
Meksyk 1968
Republika Federalna Niemiec (1949–1990) 1972
Kanada 1976
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 1980
Stany Zjednoczone 1984
Korea Południowa 1988
Hiszpania 1992
Stany Zjednoczone 1996 Nie zakwalifikowała się
Australia 2000
Grecja 2004 Awans Faza grupowa

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Udział w mistrzostwach świata
Rok Kwalifikacje Wynik
Urugwaj 1930 Nie brała udziału,
była częścią Królestwa
Jugosławii
Zjednoczone Królestwo Włoch 1934
III Republika Francuska 1938
Brazylia 1950 Nie brała udziału,
była częścią SFRJ
Szwajcaria 1954
Szwecja 1958
Chile 1962
Anglia 1966
Meksyk 1970
Republika Federalna Niemiec (1949–1990) 1974
Argentyna 1978
Hiszpania 1982
Meksyk 1986
Włochy 1990
Stany Zjednoczone 1994 Nie brała udziału
Francja 1998 Awans 1/8 finału
Korea Południowa Japonia 2002 Nie zakwalifikowała się
Niemcy 2006 Awans Faza grupowa

Mistrzostwa Europy[edytuj | edytuj kod]

Udział w mistrzostwach Europy
Rok Kwalifikacje Wynik
Francja 1960 Nie brała udziału,
była częścią SFRJ
Państwo Hiszpańskie 1964
Włochy 1968
Belgia 1972
Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii 1976
Włochy 1980
Francja 1984
Republika Federalna Niemiec (1949–1990) 1988
Szwecja 1992
Anglia 1996 Nie brała udziału
Belgia Holandia 2000 Awans Ćwierćfinał
Portugalia 2004 Nie zakwalifikowała się

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]


ODP | Azja
katlog link1-6.wmtrasnfer.pl | link do strony | Tani i sprawdzony fax internetowy tylko w sieci ExtraVoIP.pl! | konferencyjne | Święta Wielkanocne w górach Wielkanoc w górach Święta Wielkej Nocy