Schronisko nad Popradzkim Stawem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Schronisko nad Popradzkim Stawem
Ilustracja
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 1494 m n.p.m.
Data otwarcia 1964
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Schronisko nad Popradzkim Stawem
Schronisko nad Popradzkim Stawem
Ziemia49°09′07″N 20°04′41″E/49,151944 20,078056
Strona internetowa

Górski Hotel Popradzki Staw (słow. Horsky Hotel Popradske pleso – hotel w Tatrach położony na wysokości 1494 m n.p.m. Znajduje się nad północno-zachodnim brzegiem Popradzkiego Stawu (Popradské pleso) w Dolinie Mięguszowieckiej w słowackiej części Tatr Wysokich[1]. Jest ważnym węzłem komunikacyjnym (szlaki ze Szczyrbskiego Jeziora, Magistrala Tatrzańska, szlak na Rysy).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Popradská chata w 1888 roku
Popradzki Staw ze schroniskiem
Tablica upamiętniająca kpt. Morávkę
 Zobacz więcej w artykule Schronisko Majlátha, w sekcji Historia.

Pierwsze schronisko nad Popradzkim Stawem zostało wybudowane w 1879 r. przez Węgierskie Towarzystwo Karpackie (MKE) pod nazwą Majláth-menedékház (słow. Majláthova chata, niem. Majláthhütte, Majláth-Schutzhaus) – upamiętniało ona pomysłodawcę budowy, działacza turystycznego Bélę Majlátha. Budynek kilkakrotnie niszczony był przez pożary, a następnie odbudowywany. W 1897 tereny nabył Christiana Hohenlohe, który w 1899 r. wybudował drewniany budynek. Od 1951 r. nosił on imię kpt. Štefana Morávki[2]. Schronisko ostatecznie rozebrano po pożarze z 25 października 1964 r.[1] i odbudowano dopiero w latach 2010–2011[3].

Obok fundamentów starego schroniska już od lat 1958–1961 istniał dzisiejszy duży hotel, dysponujący wówczas 110 miejscami noclegowymi[1]. Początkowo był zarządzany przez przedsiębiorstwo Interhotel „Tatry”, natomiast od 1996 r. jest w rękach prywatnych[2]. Dzisiaj schronisko ma 155 miejsc noclegowych[4] i nadal bywa określane starą nazwą[1].

Dawne nazwy[edytuj | edytuj kod]

Schronisko nad Popradzkim Stawem, Schronisko Popradzkie (słow. Popradská chata, chata pri Popradskom plese, chata kapitána Morávku, niem. Popperseehütte, węg. Poprád-tavi menház, Poprádi-tavi menedékház[1])

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Przy schronisku znajduje się węzeł szlaków turystycznych:

Szlak czerwony – znakowana czerwono Magistrala Tatrzańska prowadząca ze Szczyrbskiego Jeziora nad Popradzki Staw, a stąd dalej w kierunku Przełęczy pod Osterwą i dalej do Batyżowieckiego Stawu.
  • Czas przejścia ze Szczyrbskiego Jeziora nad staw: 1:15 h, ↓ 1:05 h
  • Czas przejścia znad stawu na Przełęcz pod Osterwą: 1 h, ↓ 45 min
Szlak czerwony Szlak zielony – zielony ze Szczyrbskiego Jeziora, odchodzący od czerwonego po 30 min. Czas przejścia całej trasy: 1:15 h, ↓ 1:05 h
Szlak niebieski – niebieski od stacji kolei elektrycznej Popradské pleso nad Popradzki Staw, a stąd dalej w górę Doliny Mięguszowieckiej do rozwidlenia ze szlakiem czerwonym na Rysy i na Wyżnią Koprową Przełęcz.
  • Czas przejścia od stacji do stawu: 1 h, ↓ 35 min
  • Czas przejścia znad stawu na Wyżnią Koprową Przełęcz: 2:15 h, ↓ 1:45 h
Szlak niebieski Szlak czerwony – niebieskim szlakiem w górę Doliny Mięguszowieckiej i przez Dolinę Żabią Mięguszowiecką i Wagę na Rysy. Czas przejścia: 2:15 h, ↓ 1:45 h
Szlak żółty – żółty do Tatrzańskiego Cmentarza Symbolicznego pod Osterwą, stamtąd w dół do szlaku niebieskiego w Dolinie Mięguszowieckiej. Czas przejścia: 45 min w obie strony[5].

Szlaki czerwony i żółty są otwarte tylko w sezonie letnim (16 VI – 31 X).

Kontakt[edytuj | edytuj kod]

  • adres: Horský Hotel Popradské Pleso
    PO BOX 12, 059 85 Štrbské Pleso[4]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. a b Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. VI. Latchorzew: Trawers, 2008. ISBN 978-83-60078-05-1.
  3. Milan Vranka: Majláthova chata obnovená (słow.). JAMES, 2011-03-04. [dostęp 2012-02-11].
  4. a b Horský Hotel Popradské Pleso (słow.). [dostęp 2012-02-07].
  5. Tomasz Nodzyński, Marta Cobel-Tokarska: Tatry Wysokie i Bielskie: polskie i słowackie. Warszawa: ExpressMap, 2007. ISBN 978-83-60120-88-0.