| Wikipedia - kopia Wikipedii, wolnej encyklopedii Sejm niemy – jednodniowa sesja sejmu I Rzeczypospolitej, która miała miejsce 1 lutego 1717 w Warszawie, za panowania króla Augusta II Mocnego. Sejm ten został nazwany "niemym" z powodu niedopuszczenia posłów do głosu, w obawie przed zerwaniem obrad. Miał charakter sejmu pacyfikacyjnego kończącego czas walki króla ze szlachtą. Zapoczątkował on okres zależności Rzeczypospolitej od Rosji. August II Mocny dążył do ściślejszego powiązania Polski i Saksonii, w której był dziedzicznym elektorem. Polska była wówczas pod ogromnym wpływem Rosji a August II dążył do zmniejszenia jej ingerencji w sprawy Rzeczypospolitej. Po wprowadzeniu wojsk saskich na tereny Polski, część szlachty (wspieranej przez Rosję) zareagowała zawiązaniem konfederacji tarnogrodzkiej, czego skutkiem była wojna domowa. Król wraz ze szlachtą w celu rozwiązania konfliktu zwrócił się do cara Rosji – Piotra I. Skutkiem tego było wkroczenie wojsk rosyjskich na teren Litwy oraz układ między królem a szlachtą zawarty 3 listopada 1716 przy mediacji posła rosyjskiego Grzegorza Dołgorukiego, zatwierdzony później na jednodniowym sejmie, zwanym później niemym. Z powodu obaw przed jego zerwaniem nikomu oprócz przewodniczącego obradom marszałka Stanisława Ledóchowskiego oraz odczytujących nowe uchwały posłów nie wolno było się odzywać [edytuj] Postanowienia sejmu niemego
[edytuj] Zobacz też[edytuj] Linki zewnętrzneSejm Niemy - Muzeum Historii Polski ODP | Europa | Wikipedia | Azja | Healthy Blogs fitness | ochrona | Nolan Polska | Velvet Revolver | zmywarki |