Shirō Ishii

Shirō Ishii (石井四郎 Ishii Shirō, ur. 25 czerwca 1892, zm. 1959) – dowódca 731. oddziału Cesarskiej Armii Japońskiej podczas wojny chińsko-japońskiej.

Urodzony w ówczesnej wiosce Chiyoda w dystrykcie Sanbu, w prefekturze Chiba. Studiował medycynę na Cesarskim Uniwersytecie w Kioto. Był przypisany do pierwszego szpitala wojskowego i Wojskowej Szkoły Medycznej w Tokio w 1922 r. Za swoje osiągnięcia w pracy został skierowany na podyplomowe studia na Cesarskim Uniwersytecie w Kioto w 1924 r.

W 1928 r. Ishii rozpoczął swoją dwuletnią podróż po świecie zachodnim. Podczas swych podróży interesował się efektami działania broni biologicznej i chemicznej oraz ich rozwojem podczas I wojny światowej i w późniejszym okresie. Wyniki jego badań pozwoliły mu na zdobycie poparcia ministra wojny Sadao Arakiego.

W 1932 r. rozpoczął wstępne eksperymenty.

Tablica upamiętniająca oddział 731

W 1935 został sformowany oddział 731 – jednostka zajmująca się bronią biologiczną pod przykrywką jednostki uzdatniającej wodę. Generał Ishii nadzorował budowę dużego kompleksu dla jednostki – ponad 150 budynków na 6 km² niedaleko miasta Harbin w Chinach.

W 1942 r. Ishii rozpoczął testy z bronią biologiczną i konwencjonalną na chińskich żołnierzach i cywilach. Dziesiątki tysięcy ofiar zmarło na dżumę, cholerę, z powodu wąglika i innych chorób. Jego oddział przeprowadzał również eksperymenty paramedyczne, takie jak wiwisekcje, aborcje oraz wywoływanie udarów i zawałów serca.

W 1945 r. japońscy żołnierze wysadzili siedzibę oddziału 731 w ostatnich dniach wojny na Pacyfiku. Ishii wydał rozkaz zamordowania pozostających przy życiu więźniów, by zatrzeć ślady eksterminacji.

W wyniku działań oddziału 731 zmarło od trzech do dziesięciu tysięcy ofiar.

W 1946 dowództwo Armii Stanów Zjednoczonych zawarło układ z dowódcami oddziału 731 gwarantujący im nietykalność, w zamian za wyniki badań nad zastosowaniem broni biologicznej i chemicznej.

Prawda wyszła na jaw w 1989 r., gdy podczas prac budowlanych w Japonii odkryto ciała więźniów.