| Wikipedia - kopia Wikipedii, wolnej encyklopedii Spółgłoski zwarte powstają, gdy w czasie artykulacji dochodzi do blokady przepływu powietrza przez jamę ustną i nosową (zwarcia, implozji), po czym następuje gwałtownej jej przerwanie (rozwarcie, wybuch, eksplozja, plozja). Spółgłoski zwarte z plozją nazywa się spółgłoskami zwarto-wybuchowymi. Spółgłoski zwarte należą do najbardziej rozpowszechnionych dźwięków w językach świata. Prawie wszystkie języki posiadają głoski [p, t, k], a wyjątkowych wypadkach, gdy którejś z nich brak zwarcie krtaniowe ([ʔ]) ma status fonemu.
[edytuj] ArtykulacjaW artykulacji spółgłosek zwarto-wybuchowych można wyróżnić następujące fazy:
Spółgłoski zwarte mogą też być artykułowane bez plozji. W języku wietnamskim wygłosowe spółgłoski zwarte wymawiane są bez plozji. Spółgłoski zwarte, w szczególności bezdźwięczne, mogą też być wymawiane z przydechem. Zwartym spółgłoskom bezdźwięcznym może towarzyszyć dodatkowe zwarcie strun głosowych, mówimy się wtedy o spółgłoskach ejektywnych. [edytuj] PrzykładyW alfabecie fonetycznym IPA wymienione są m.in. następujące spółgłoski zwarte:
[edytuj] TerminologiaSpółgłoski zwarte z plozją to inaczej spółgłoski zwarto-rozwarte, spółgłoski plozywne. Spółgłoski zwarte razem ze spółgłoskami nosowymi i zwarto-szczelinowymi tworzą wspólnie klasę spółgłosek okluzywnych (od łac. occlusio - zamknięcie). [edytuj] Linki zewnętrzneSpółgłoski zwarte w sindhi (łącznie 24 spółgłoski zwarte) ODP | Europa | Wikipedia | Azja | Healthy Blogs fitness | Van Morrison | Weezer | Hans Zimmer | firany ekrany |