William Nordhaus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
William Nordhaus
William Dawbney „Bill” Nordhaus
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 31 maja 1941
Albuquerque
Zawód, zajęcie ekonomista

William Dawbney Nordhaus, „Bill” (ur. 31 maja 1941 w Albuquerque) – amerykański ekonomista, profesor ekonomii na Uniwersytecie Yale’a (w Connecticut), laureat Nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii za 2018 rok (wspólnie z Paulem Romerem)[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Obronił licencjat na Uniwersytecie Yale’a w 1963, a następnie otrzymał tytuł profesora ekonomii w 1967 na Massachusetts Institute of Technology (MIT) w Cambridge. Od 1986 do 1988 był provostem Uniwersytetu Yale’a, a w latach 1992–1993 prorektorem ds. finansów i administracji tejże uczelni. Wspólnie z Jamesem Tobinem opracował w 1972 miernik dobrobytu ekonomicznego.

W latach 1977–1979 był członkiem Rady Doradców Ekonomicznych prezydenta Jimmy’ego Cartera. Wielokrotnie brał udział w pracach rad i komitetów narodowych m.in. ds. energii nuklearnej i alternatywnej, efektu cieplarnianego, nagłej zmiany klimatu. Przewodniczył Komitetowi National Academy of Sciences, który opracował raport rekomendujący szersze uwzględnianie aktywności pozaekonomicznej jako części gospodarki.

Praca naukowa[edytuj | edytuj kod]

W swoim dorobku posiada ponad 100 publikacji naukowych, ponad 80 prac naukowych a także ponad 20 książek, m.in. Invention, Growth and Welfare, Is Growth Obsolete?, The Efficient Use of Energy Resources, Reforming Federal Regulation, Managing the Global Commons, Warming the World. Jest także współautorem popularnego podręcznika ekonomii, przetłumaczonego na wiele języków, pierwotnie napisanego przez Paula Samuelsona.

Swoją pracę naukową skupia na dziedzinach wzrostu ekonomicznego, w tym surowców naturalnych (jak surowce ograniczają wzrost gospodarczy). Stworzył modele opisujące radzenie sobie ze zmianami klimatycznymi – modele DICE i RICE. Zajmował się także zachowaniem cen i płac, rachunkowością, cyklami koniunkturalnymi, produktywnością czy tak zwaną nową ekonomią.

Obecnie bierze udział w pracach nad projektami G-Econ (Geography and Economic Activity: The G-Econ project) oraz A new economic globe can be seen.

Członkostwo w organizacjach[edytuj | edytuj kod]

Jest członkiem wielu organizacji, zrzeszeń, komitetów naukowych nie tylko w Stanach Zjednoczonych – w sumie powyżej 30. Najważniejsze z nich to National Academy of Sciences, American Academy of Arts and Sciences[2], National Bureau of Economic Research, Brookings Panel on Economic Activity. W 2004 otrzymał nagrodę specjalnego członka Amerykańskiego Zrzeszenia Ekonomistów.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Mieszka w centrum New Haven z żoną Barbarą, która pracuje w Yale Child Study Center.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. The Sveriges Riksbank Prize in Economic Sciences in Memory of Alfred Nobel 2018 (ang.). Nobel Media AB 2018, 2018-10-08. [dostęp 2018-10-08].
  2. American Academy of Arts and Sciences: Book of Members (ang.). [dostęp 2017-12-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]



ODP | Azja
katlog link1-6.wmtrasnfer.pl | link do strony | Tani i sprawdzony fax internetowy tylko w sieci ExtraVoIP.pl! | konferencyjne | Święta Wielkanocne w górach Wielkanoc w górach Święta Wielkej Nocy